Hükmü peşin verip de;
Deme kesin bu budur!
Şahsı görsen de ipte;
Önce dinle sonra vur!
Uyup cahil nefsine;
Onsuz sine tam bir viran
Önce iman önce iman
Ona muhtaç herkes her an
Önce iman önce iman
Boşa gider onsuz amel
Pek atılsın birader!
Bir de dersin para ver!
Sağlam ise şayet ser?
Ölü müsün diri mi?
Yoksa zekan geri mi?
Duyunca korkuyorsun, neden acep ölüm’ü?
Yoksa gövden diriyken, itikadın ölü mü?
O şey de doğum kadar, normal bir şey değil mi?
İman varsa ukba’ya, öcü görme ölümü!
O’ ki beka yurduna, geçmek için bir sebep;
Sanıp arz’ı siz baki;
Demen geldik kalmaya!
Ölüm varsa illa ki;
Ölmeye geldik ölmeye!
Kimdir bizi gönderen?
Olmuş nefsin esiri;
Hür zanneder kendini.
Yanlış yapıp tefsiri;
Yıkar nadan bendini.
Sen hür değil kölesin;
Ne geldiyse başıma, geldi şu pis sevdadan;
Asıl işi bırakıp, düştüm senin peşine.
Edip perme perişan, kıldın beni bir nadan!
Gerçek muttan geçirip, razı ettin peşine.
Bin bir cilve yaparak, galip geldin zannıma!
Biliyorken sen Hakkı;
Sakın sapma yanarsın!
Rab edinip na-hakkı;
Ona tapma yanarsın!
Musır olma memnuda!
Bir kişi daha gitti, duydun her hal salayı?
Yine kaale almayıp, es mi geçtin olayı?
Bu mu sence arkadaş; söyle işin kolayı?
Zerre kadar ilgin yok, ahret ile de niçin?
Sen hoplayıp zıplarken, terhis oldu hemşerin!
Değil isen divane;
Söyler misin dava ne?
Şu derdine deva ne?
Şaştım hoca bilesin!
Ya tekisin hınzırın?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!