Müştak isen rızaya;
Getir nefsi hizaya!
Hislerine kanıp ta;
Koyma işi kazaya!
Okuyup hadis ayet;
Mümkün olsa dönebilsem geri de;
On sekizde karar kılsam diyorum.
Yaşlılığı koyup kırk yıl beride;
Ölene dek öyle kalsam diyorum.
Ne inmişse vahiy ile Allah’tan
Yatırmadan yatak yorgan
Unutmadan seni bir an
Elde tespih dilde Kur’an;
Al canımım benim Rabbim!
Bunamadan kulun fakir
Mü’min yalan söylemez, bilmez misin sen bunu?
Çünkü yalan ve iman, bir arada bulunmaz!
Buna rağmen durmadan, söylüyorsan sen onu;
Hemen yönel tövbeye, zira öyle kalınmaz!
Şakayla olsa bile, alma onu femine!
Verdiğinde Mevla bir dert;
Em’i yoktur sanmasın fert.
Emle birlik bir de hemdert;
Gönderir o isteyince.
Yatıp kalkma figan yas’la!
Sırf unvanla olmaz iş!
Uysun ona hal gidiş!
Dini etme de iğdiş;
Müslüman ol Müslüman;
Yetmez kula sırf iman!
Onca yıldır hep yaşayıp durdum da;
Varamadım şu dünyanın tadına.
Kâh dışarıda kâh doğduğum yurdum da;
Çile çekip hayat dedim adına.
Bir sabiyken yaptırdılar işbaşı
Ey şu işe özenip, şiir yazan istidat!
Gurur kibir yapma da; lütfen benden hakkı duy!
Ayırmışsa şuurdan, Mevla’n sana istihkak;
Hizmet eyle dinine, nefse uyma Hakka uy!
Var mı dinde atmak hoca?
Yoksa atma koca, koca!
Varmak için bir sonuca;
Gerek var mı abartmaya?
Hissen azsa ilm-i dinden;
Nere gittin ey izan?
Yaktı bizi su-i zan!
Acil etmezsen avdet;
Bil ölecek hüsn-ü zan!
Niçin kaçtın ey şuur?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!