Ne dedim ki, ben sana;
dönüp gittin arkanı!
Baban gibi insana;
ders mi verdin erkanı?
Neydi sözüm ansana?
Sulta kurdu üstümde, nefs denilen canavar
Sevk ediyor fakiri, son süratle cahim’e
Şu koskoca dünyayı, etti namert bana dar
Şikayetim var ondan, Rahman ve de Rahim’e.
Ben bıktım o bıkmadı, asla kat’a savaştan
Ey şu işe özenip, şiir yazan istidat!
Gurur kibir yapma da; lütfen benden hakkı duy!
Ayırmışsa şuurdan, Mevla’n sana istihkak;
Hizmet eyle dinine, nefse uyma Hakka uy!
Gitmiyorsa sa’yinin, semeresi ahrete;
Çalışmayı bırakıp, kursun derhal kul yas’ı!
Neticesi vebalse, yazık onca zahmete!
Zira insin orada, azap olur hülyası.
Var mı dinde atmak hoca?
Yoksa atma koca, koca!
Varmak için bir sonuca;
Gerek var mı abartmaya?
Hissen azsa ilm-i dinden;
Nere gittin ey izan?
Yaktı bizi su-i zan!
Acil etmezsen avdet;
Bil ölecek hüsn-ü zan!
Niçin kaçtın ey şuur?
İmtihanlar zorlaştı, vardır her hal haberin?
Değil isen farkında, harcar seni kör şeytan!
Kaybedersen sınavı, nice olur hallerin?
O zaman “gir benimle, cehenneme” der şeytan.
Öyle çok ki iblisin, tuzakları çevrede;
Hedef betse bir zatta;
Adam olmaz o kat’a
Bakar mısın bi Dakka?
Hedefin ne hedefin?
Ne saklıyor sadefin?
Onca yıldır hep yaşayıp durdum da;
Varamadım şu dünyanın tadına.
Kâh dışarıda kâh doğduğum yurdum da;
Çile çekip hayat dedim adına.
Bir sabiyken yaptırdılar işbaşı
Oku yavrum oku sen!
Bülbül misal şakı sen!
Lakin şartı var Hakkın;
İsm-i Rable oku sen!
Başla önce kendinden!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!