Çok ağladım, nöbet’lerimde.
Koşup, sana varmak istedim.
Yara’larım, hayli derinde.
Koşup seni, görmek istedim.
Şemalin, göz’üme tütüyor.
On dördünde, çiçek gibi açarlar.
Etrafına, gülücükler saçarlar.
Öpmek isteyince, öte kaçarlar.
İşte o zaman, sevmek ister insan.
Yüz’üne baktıkça, dalan hayal’e,
Sevmişim
Sevmişim, bir zalimi bir kere.
Vursa da beni, yerlerden yere.
Aşkımdan, asla vermem bir fire.
Gönlüme olamıyorum, hâkim.
Sen mi olacaksın, bana hâkim.
Tabiplerin başı, sen isen,
Kim saracak yaramı, şeydoş.
Şeytanlardan akan, gen isen,
Kim saracak yaramı, şeydoş.
Kötülük yolunda bitmişsin.
Anamı da, beleşe aldın.
Balıklama, üstüne daldın.
Çocuklar verip, baba oldun.
Buda mı? Yalan, söyle hocam.
Beni, dünya’ya niye saldın.
Istırap mı, yoksa keder mi? .
Bahtım mı, talih mi, kader mi? .
Sarhoş mu,şaş mı, derbeder mi? .
Sor hele, şuna bir derdini.
Boynunu neden, böyle bükmüş.
Bütün sevdiklerim, hain çıktı.
Yön’ümü döndümse, öte baktı.
Bit’li çakal’ın, koynuna aktı.
Sakın, derdimi sormayın, bana.
Güzel’i görünce, gülüm açtı.
Kahpeler, gene kalleşlik etti.
Yedi şehidim, Cennet’e gitti.
Türk Milletinin, canına yetti.
Tokat’ın hesabını, sor Paşam.
Açılım; Aldı gitti, başını.
Tarih boyunca, halktan tepki görmüş.
Bedenlerini, günahlarla örmüş.
İnsanları oraya, şeytan sürmüş.
Günaha hizmet etmiş, sosyal evler.
Her medeniyette, ad değiştirmiş.
Nedir? Bu kinin, nefretin,
Değer miydi? Söyle babam.
Beni yormaktı, niyetin.
Değer miydi? Söyle babam.
Hainlik etmedim, sana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!