Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Yaşar gideriz, bir şekilde.
Çok mana’lar, vardır kakül’de.
Biraz dinle, geri çekil de.
Kul içinde, sır’lar dolanır.

Ararsan, bulaman onları,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Burnun, niye sivridir, senin.
Bir söyle hele, sivrisinek.
Varmıdır ki, imanın, dinin.
Bir söyle hele, sivrisinek.

Sensin işte, mikrobun piri.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Domur domurdu, çiçeklerin.
Sen, böyle ne tez soldun, Ayşe’m.
Pırıl pırıldı, köçeklerin.
Sen, böyle ne tez soldun, Ayşe’m.

Cilveliydin, hayli beterdin.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sonbahar Geldi
Sonbahar geldi, kapımı çaldı.
Yalan dünya, her şeyimi aldı.
Sana verecek, daha nem kaldı.
Sinsi sinsi, çalıyorsun, dünya.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sen de gel, hizmet yolunda barışa.
Hizmet edeceksen, buyur yarışa.
Boşa uğraşma, kırışa, kırışa.
Sana bir fayda vermez, son pişmanlık.

Kalem üstadın elinde, ok olur.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bu sofra, şeytanın sofrası,
Koşuyor, şarhoşu, softası.
Hepsi de, şeytanın yoldaşı.
Geriye yit, yitebilirsen.

Kıpırdıyor, taze kanları.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Eğri yolu, doğru sananlar.
Şeytan bile, yolum doğru der.
İçindeki nefse, kananlar.
Şeytan bile, yolum doğru der.

Nefisle çıkamazsın, başa.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Şeytan bırakmış, saz’ın tel’ini.
Aralıkta, koşturup duruyor.
Sırdaş’ı etmiş, kız’ı, gelin’i.
İştahları, açtırıp duruyor.

Bazen şöhret’te, bazen şan’da,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Hayatım gitti, boşa.
Şeytan, beni kandırdı.
Usandım, koşa koşa.
Şeytan, beni kandırdı.

Cahil idim, aldandım.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sevmek, pembe alevle yanmak,
Sevmek, yanarken kar’da donmak,
Sevmek, yaşarken dal’da solmak,
Sevmek, yoktan sana var olmak.

Sevmek, acı’lara katlanmak,

Devamını Oku