Kararmış dünyam, aydınlık içinde.
Bütün ışık’larım, söndü içimde.
Hiçbir kaygım, tasam yoktur, geçimde.
Emekliyim amma, emekliyorum.
Emekliyim, bir iş’im yoktur benim.
Erdal
Çileler, senin belalı yoldaşın.
Garibanlık, halis göbek gardaşın.
Ellerinle, ayakların sırdaşın,
Her yüze güleni, dost sanma Erdal.
Baba’mın, beden’inden çağlamıştım.
Ümidimi, ana’ma bağlamıştım.
Geçimimi, beleş’e sağlamıştım.
Bağımı kestiler, düzen tutmadı.
Tam kırk gün, çıkarmadılar hamam’dan.
Hani, Avrupa medeniydi, n'oldu.
Saygısızlık, medeniyet mi oldu.
Muhammed, gerçek medeni bir kuldu.
Bu hakaret nedir, böyle edepsiz.
İslam son din’dir, Muhammed son eşik.
Ekmek
Toprağa, ekilirsin biçilirsin.
Hem elle, hem elekle seçilirsin.
Değirmendeki, taştan geçilirsin.
Sen buğdaydın ama, un oldun ekmek.
Sen de, aşk’ımı koydun yaya.
Kandırdın beni, bir tek hay’a.
Sevmedim, seni, doya doya.
Düşürdün beni, dil’e güzel.
Hayallerimde, bir sen vardın.
Küçücüksün, baksana haline.
Yürüyelim, insanlık eline.
Sinek kondurma, sen gül’üne.
Ver el’ini, bana kardeşim.
Hepimiz, vatan’ın gül’üyüz.
Kara Gün
Kara günden, bizi kurtaran sensin.
Son nefesimizde, yetişen sensin.
Kurtuluş haberini, veren sensin.
Bize ümit veren, sen oldun ATAM.
Siyasette, öne atıldın.
Millet Meclisine, katıldın.
Başkan koltuğuna, tartıldın.
Dürüst lidersin, Kara Oğlan.
Seçime girdin, galip çıktın.
Kız’ın, beni deli eyledi.
Tüy’ünü atıp da, tüledi.
Ben sustum, kendisi söyledi.
Niye doğurdun, bunu kaynana.
İllallah getirttirdi, bana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!