Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Billur gibi, tertemiz pak sular.
Dağları dolanarak, akarlar.
Bazen durulur, bazen sarkarlar.
Onlar da; Bu âlemin yolcusu.

Düşün; Bir çiçek, susuz açar mı?

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Gülüp geçerdin, âşıklara.
Derdin onlara, bahtı kara.
Olmazsa, başkasını ara.
Sende mi, âşık oldun Abbas.

Kör sevda, başına mı geldi.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Söyleyemem, sana aşk’ımı.
Aşk’ınla, kor olup, yanarım.
Durduramam, coşan taşkın’ı.
Aşk’ınla, kor olup, yanarım.

Cehennem gibi, bana hayat.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sevmeden, asla bilemezsin.
Bir sev de gör, aşk ne karanlık.
Seversen, asla gülemezsin.
Bir sev de gör, aşk ne karanlık.

Deniz fırtınasından, beter,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Mehmetçiği, cephe’ye yolladık.
Gideli, bugün, doksan yıl oldu.
Şalvar’ını, alladık, pulladık.
Gideli, bu gün, doksan yıl oldu.

Sakal’ı, bıyığı, çıkmamıştı.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bir duyabilsen, o güzel sesini.
Anneler günün, kutlu olsun, annem.
Sımsıcak, yavrum diyen, nefesini,
Anneler günün, kutlu olsun, annem.^

Şimdi askerim, vatan bekliyorum.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Ata’nın Tohumu

Yeşermiş, ektiğin tohumlar.
Kabuklarına, geliyor, dar.
Baktıkça, göz kamaştırıyor.
Bütün yurtta, sen varsın ATAM.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Düşmanlar, bağladıkça yolları,
Büyüyor, Ata’nın tüm kolları.
Yarın, nasıl olacak hâlları.
Halkın başkanı, Ata geliyor.

Türkiye, akın etti yürüdü.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Çocuktun, büyümekti derdin.
On beşinde, gençliği gördün.
Bir hevesle, anamı sardın.
Muradına erdin mi, babam.

Sen, bizi, öz’ünde sakladın.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Gün gelir, anadan ayrılmak.
Gen gelir, babadan ayrılmak.
Gün gelir, kardeşten ayrılmak.
Ayrılmak var ya, şu ayrılmak.

Gün gelir, kucaktan ayrılmak.

Devamını Oku