Gönlümü, açamadım sana.
Kıyamadım, candaki can’a.
Biliyorum, selam yok bana.
İp’in ucu, puştun el’inde,.
Eller de, gülüp eğleniyor.
Nereye gidersen git,
Kaçamazsın, kaderinden.
İster, Hira’da dua et,
Kaçamazsın, kaderinden.
Niçin doğdun, bilir misin?
Daha, gençliğinin bahar’ı,
Sırdaş bildin, fesat’ları.
Önüne çıkan, fırsat’ları,
Kaçırdın, be çocuk kaçırdın.
Afat yaptın, talih yel’ini.
Kadınla büyür, varlığımız.
Evimizdeki, dirliğimiz.
İktidarımız, erliğimiz.
Kadınlar; Bizim güllerimiz.
Gönlümüz, koşuyor peşine.
İnsan
Veto, derdin paraysa, eğer.
Doğrunun başı, arşa değer.
Dürüst sanmıştım, seni meğer.
İnsan, boyun bükme köpeğe.
İnsan Kalır
Yaşamaya gelmişiz, buraya.
Niye verelim, canı kiraya.
İnanma insan, sahte paraya.
Kirli para biter, ceset kalır.
Senin adın, Dünyada tek bir tane,
Saysam sayıya gelmez, onca hane.
Paris yetişemez, senin ününe.
Şehirlerin dünyasıdır, İstanbul.
Gökdelenlerin, gökten bakar bize.
Beş, altı, yaşında bir çocuk olup,
Bütün dertlerimi, geriye salıp,
Anamın, sıcak kucağına dalıp,
Cıvıl cıvıl, oynamak istiyorum.
Bir tabak çorbayı, önüme alıp,
Nettimse, başa çıkamadım.
Günahkâr ettin, nefsim beni.
Bir çelme vurup, yıkamadım.
Günahkâr ettin, nefsim beni.
Ne dedin ise, hemen kandım.
Kazmayla, küreğini alır.
Sabah erkenden, Pazara gelir.
İşsiz kalacak, iyi bilir.
Eve, eli boş gitmez insan.
Bazen, bir ekmeklik, iş bulur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!