Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Konya’dan, Adana’ya gelir tanen.
Çukurova’dır, senin asıl hanen.
Sohbet etmek değil, içme bahanen.
Acılı kebaba, yoldaşsın şalgam.

İlla havucun, siyahı olmalı.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Teknolojide, işin kolayı,
İşleri kolay, bundan dolayı,
Anonslardan duyunca, olayı,
İşte o zaman, koşar polisim.

Yatıyorsa bile, derhal kalkar.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bir yüzü yazı, bir yüzü tura,
Cebinde varsa, düşmezsin dara.
Bunun adına, diyorlar para.
Eğer paran yoksa, şerefsizsin.

Para’sı olan, oluyor arif.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Ölün Patron
Patrona söylesem, bir fayda vermez.
İşçiyi de, insan yerinde görmez.
Çalışanın hakkını, neden vermez.
Yanlış yapma, sende ölürsün patron.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sevdiğimin, incecik bel’lerini,
Ufacık, tombalacık, el’lerini,
Bülbül’ler gibi, öten dil’lerini,
Sarılıp, sarılıp, öpmek isterim.

Tel, tel savrulan, ipek saç’larını,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Zahir oldum, ahir oldum.
Vuruldum, yere serildim.
Ben öldükçe de, dirildim.
Akıp giden, nehir oldum.

Aslanlar gibi, kükredim.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Yalan dünya'ya, sofra’mızı serdik.
Mutlulukla, acı’ları da sardık.
Sevgilerle, zulümleri de gördük.
Heves’imizi söndürdü, şu dünya.

Çok aradık, bulamadık Cennet'i.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Olmadı
Yaşayalım dedim, olmadı.
Ben öldüm, hain dünya kaldı.
Mutluluk, kapıyı çalmadı.
Ben öldüm, hain dünya kaldı.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Umutlarım söndü, sevgim bitti.
Onca hayallerim, boşuna gitti.
Bir öpücük dudak, ömrüme yetti.
Söyleyin dostlarım, gülmek neyime.

Bakışları kuzu, diş’leri azı,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Yol’da bir güzel gördüm, adı Ayşe.
İçime düştü, sancılı bir neşe.
Emine, meydan okuyor güneş’e.
Neyleyim, yalnız ben, sizi güzeller.

Kınalı Hacer, yalınız yatmaz.

Devamını Oku