Zorunlu Kabul Şiiri - Kenan Gezici

Tutunduğum eller, emanet tutuşlu ellermiş.
Aldanış birde hasret baş parmağımdaki kıymığa eş.
Zannetmek imiş kurduğum, meğerse hayal meyal.
Bir tuzakmış ve de girdap, benim kurduğum düş.
Güvenmek yok her şey balık oltasında tuzak.
Oyalanır durur zaman ha bugün ha yarın derken.
Bozuk düzen değil, bozuk olan insanın ta kendisi.
Sataşır telaşlar görünür ayan beyan giz.
Vurulursun, insansın sevdin mi zayıf noktan.
Ele güne rezil rüsva halaya kalkar el ele birden.
Başın öne eğdiren ateş utanmaz senden.
Su içirdiğin yılan ısırır, ekmek verdiğin köpek.
Aldın mı bundan ders buna otur ağla şükür et.

Kenan Gezici 30/03/2026