Ziyaefşan Şiiri - Ümtkbly Gçr

Karanlık gecelerde yolumu kaybettim,
Gönlüme ışık tut, yol göster Efendim.

Kapına gelmeye yüzüm yok belki ama,
Senden başka sığınacak kimim var Efendim?

Adını andığımda şu dertli sinemde,
Güller açar, bütün dertler son bulur Efendim.

Rüyamda bir an görebilsem yüzünü,
O bir lahza koca bir ömre bedeldir Efendim.

Kapında köle olmak sultanlıktan yeğdir,
Bu âciz can yoluna kurbandır Efendim.

Dünya bir çöle döndü, vahadır senin yurdun,
Susuz kalan ruhuma âb-ı hayatsın Efendim.

Derdimin dermanı yok senden başka kimsede,
Gönül yaram derindir, merhem sensin Efendim.

İsmini zikrederken titrer mahzun yüreğim,
Dilimdeki en tatlı, en aziz kelam sensin Efendim.

Fâni aşklar hüsran, uykuda rüya gibi,
Hakiki sevda ancak sendeki sırmış Efendim.

Yoluna baş koyanlar kaybolmaz bu deryada,
Sen ki batık gemime tek limansın Efendim.

Senin ümmetin olmayı en büyük nimet bildim,
Bu şerefle yaşamak ne hoş bir lütuftur Efendim.