İstanbul!
Oldum olası
Seni anlamak ne kadar zorsa,
Anlatmak; bir o kadar daha zor
İstanbul!
Kimler geldi, kimler geçti?
Başım göğe vursa da
Ne inkar
Ne de itiraf edebilirim
Sana olan sevgimi
Seni nasıl sevdiğimi
Bir ben biliyorum
İnsan; başkalarının fikir ve görüşleri ile değil,
Kendi yeteneği ile
Ulaşmak istediği ülküye
Tırmanmasını başarabilmelidir.
Düşlenen hayatın;
Düşlenemeyecek kadar gerisinde kalınırsa,
Düşlenilemeyen düşlerin gölgesi altında;
Yaşama tutunarak,
Var olma mücadelesi verebilmek;
Her babayiğidin harcı değil!
Kararsızlığın başarıya engel,
Kararlılığın başarıya sebep olabileceği
Düşünülerek hareket edilebilse;
Her halükarda kazançlı çıkılabilir
Fırtına mı kasırga mı girdap mı?
Ne var gözlerinin derinliğinde
Her baktığımda görebileceğim
Bir meraktır bendeki deniz gözlüm
Belliki kin nefret sevgi ihtiras
Benden çok uzak,
Bana çok soğuk olsanda;
Sen benim her şeyimsin...
Senin canın sağ olsun!
Ben sana nasıl kızabilirim?
Benim bu deli dolu halim
Senden bana hatıra kaldı.
Şimdi yaşanmıyor olsa da;
Mazi hatıralarda saklı.
Unutulmuşluğun acısı
Sevgini ver,
aşkı tattır,
sadakatini göster,
hayatımın anlamına anlam kat...
Canım senin olsun,
sen; canımın canı ol,
Gele gele uçurumun kenarına kadar geldim ve durdum
Öne doğru bir adım atsam tabii ki ne olacağı malüm
Yaptıklarım ve yapamadıklarım bir bir gözümün önünde
Her şeye son vermek veya yeniden başlamak gelgitlerinde
Bir anlık zaman dilimi içinde karar vereceğim kesin
Ya seninle ya sensiz, oyunun bu perdesinde bu rol senin!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!