İki satır bir şeyler yazmaya çalışırken
Dışa vuramadığım
Sana açılıp, seninle paylaşamadığım
İçimde gizli saklı tuttuğum
Hayallerimin de ötesindeki sevgiyi, aşkı
Sana iletilmemek üzere kağıda dökerken
Sen güneşsin, ben ay, arada yıldızlar,
Beraber olamayacak olsak bile;
Uzaktan uzağa yakınlaşıyor,
Yakınlaşırken uzaklaşıyorsak;
Kimse yarama tuz basmaya kalkmasın,
Kanayan yara kabuk tutmaz!
Eskiden çok şeyi hakediyorken
Şimdi hiçbir şeyi haketmiyorsan
Seni seven, değişmez sandığın ben
Sana karşı bu kadar değişmişsem
Nedenini kendinde aramalısın!
Bu sessiz ve sakin duruşunla
Can evimden vuruyorsun beni
Seni yüreğimle özümsedim
Sana kızamıyor, küsemiyor
An be an düşünüyor, özlüyor
Seni senden çok önemsiyorum
İstanbul!
Oldum olası
Seni anlamak ne kadar zorsa,
Anlatmak; bir o kadar daha zor
İstanbul!
Kimler geldi, kimler geçti?
Bugünü unutma, dünü hatırla
Beni sende yaşa hatıralarla
Aklını başından bir ben alayım
Unutama beni gölgen olayım...
Mutlu ol mutsuz ol, ne üz ne üzül
Karanfilim, orkidem, gülüm benim
Unutma; yaprağınım, dalınım senin
Hem cennet hem cehennemimsin benim
Sevgilin olmak istiyorum senin...
Eti tırnaktan ayırabilirsen
Ağzından çıkanı
Kulağın duymalı!
Söylenenler
Eleştiri değil,
Çok ağır sözler!
Gerçeği bile bile
Sana yazdıklarımı,
Yazıp yazıp biriktirdiklerimi,
Yırtıp atamıyor,
Yakıp yok edemiyorum.
Günün her saatinde,
Kulakların çınlıyorsa eğer,
Ney'i üfleyen neyzen;
Bazen hayat verdiği,
Bazen hayat bulduğu,
Ney'i nasıl neylesin! ?
Cefaya rağmen bile;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!