Ne yaşadıysam sustum
Ne yaşadıysam sustu içimde,
Ama seni sevmekten hiç vazgeçmedim.
Kalbimde sakladığım ismini
Kimselere söylemedim…
Nöbet tuttu
Güneşin battışıyla, gece omzuma çöktü
Ay susunca yıldızlar adını hep unuttu
Kalbimde bir şehir vardı, gitti ansızın göçtü
Yüreğinin içinde, heycanla nöbet tuttu
Oh canıma değsin...
Şiirlerimde sen vardın.
O anda seni benden alan aslında o kelimeler değildi,
Benim gölgelerimdi.
Sen benden gittin ya dünyam karardı
Yalancı dünyada ruhum sarardı
Kalbimdeki kanayan yaram azardı
Aşkınla hatıran, bak kaldı bende
Hasretin ok gibi saklı sinemde.
Olur Mu ?
Seni ben kalbime, bağlayacağım
Ruhuna esen yel, olsam olur mu?
Sesini duymasamda, ağlayacağım
Göz yaşlarım elle, silsem olur mu?
Ömrümün son günleri
Çok ağladım yıllardır dertle kederle doldum
Taze bir gül gibiydim erken sarardım soldum
Burnumda tüter annem kardeşe hasret kaldım
Kara deftere yazdım göz yaşıyla dünleri
Döküldü yaprak yaprak ömrümün son günleri
Ömür yalanmış
Gözümün nurundan bir haber aldım
Hayatın kısaydı, ömür yalanmış,
Kesildi dermanım yığıldım kaldım
Hayatın kısaydı, ömür yalanmış.
Gizledim hep göz yaşlarımı,
Yalnızlık dayanılmaz akşamları,
Ben gülerken ağladım.
Ağlarken kahkaha attım.
Geceleri hep hayalini gördüm.
Sesini dutmak, ellerini tutmak,
Özledim
Bilmeden bırakıp gittin
haberin geldi Yatsı namazında
Hakkın rahmetine yürüdü
inanamadım duygularım karıştı
Ateş Düştü Yüreğime
Özledim Sanma
Söylediğim söze, umut bağladı
Hıçkıra hıçkıra gözü ağladı
Akan göz yaşları yürek dağladı
Ağladım sadece özledim sanma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!