Karanlık Sus
Aydınlığı ortadan cekilmesiyle gece üstüne yavaş, yavaş simsiyah paltosunu çeker omuzlarında savrulur
Sokak lambası titrek yanar
Kendini güçsüz bitkin hisseder pır pır yavaş ışıklar saçar
Kardeşim
(Hastane önünde, incir ağacı)
Bir şiir vardıya, türküsü acı
Ağlayarak dinler, kardeşle bacı
Bekledim iyileşir , gelirsin diye.
Gelipte bacını, görürsün diye.
GÜL ACAR
Böyle sevgi yoktu, çoktan yoruldum,
Uyan uyan artık, koştum vuruldum,
Nasıl yanar kalbim, sana kırıldım,
Katmer katmer güller, acar gönlümde.
Deniz bekler
Rüzgar yağmurlar yokken denizlere ulaştım
Deniz dalgalı bekler koşa koşa çıkta gel
Uça uça varmıştım kanat açıp dolaştım
Deniz dalgalı bekler koşa koşa çıkta gel
Seni çok özlemişim şiir yazıyorsam
Ben acılar içinde sen keyfinle mutlu yaşa.
Gece ilham gelmişti, kalbime kazıyorsam
Ben acılar içinde sen keyfinle mutlu yaşa.
Bırakıp gitmez demiştim, alev alev kavurdu
Kilitledim kalbimi,
Artık sevmeyeceğim,
Biliyorum;
İlk sevgimin izlerini
Silmeyeçeğim.......
Kime Ne
Şansım yoktu benim de
Sevdim ben,kime ne
Kısmetsizdim, şenim de
Sevdim ben, kime ne
Kimse Bilmez
Şiirler yazmıştım bu aşk yoluna
Bakamazmısın sağına soluna
Bir kuş olup konsam gülün dalına
Özledim desemde kimse bilemez..
BENDEN GİTME
Gitme…
Küser dal, döker yaprağını,
Rüzgâr bile susar ardından.
Gözlerim yitik bir liman,
Kırık Kalem
Kalem, gecenin boğazına dayanmış
Bir çığlık gibi elimde.
Yazdıkça kanıyor kâğıt,
Ben sustukça büyüyor acı.
Bir harf yazıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!