Zeynep Saylan Şiirleri - Şair Zeynep Saylan

Özledim Sanma

Söylediğim söze, umut bağladı
Hıçkıra hıçkıra gözü ağladı
Akan göz yaşları yürek dağladı
Ağladım sadece özledim sanma

Sabahlar hep uzak bana,
Günler haftalar boyunca,
Sayarım şafakları,
Geliversen ah bir geliversen
Atılsam kollarına
Sıkıca sarılsam sarılsan

Özlemim
Hani şarkılardaki gibi,
Her şeyim bol oldu benim,
Hüznüm de sevinçlerim oldu,
Kendimle kavgalarım,
Hayatla savaşlarım, barışlarım

Özlerim Seni

Gülüçük saçarım, bakma hiç öyle,
Yüreğimde sevgin, özlerim seni.
Alev alev içimi yakma öyle,
Yüreğimde sevgin, özlerim seni.

Padişah
Osmanlı'nın yedinci, padişahı baş tacı,
Dört çocuk babasıydı, gönüllerin ilacı,
Eşi hatice sultan, çabuk ağırdı sacı
Seyir eyler yüksekten çamlıca tepesinden

Parke taşlı yol!
Ayağım değil, kalbim kanıyor bastıkça.
Hangi taşın altına saklandın söyle,
Hangi gecede unuttun beni!
Adımlarım değil bu ses yapan,

Pişmanlık
Başlangıçlar hep güzeldir.
Önce tanışılır,
Toz pembe dünyaya gözler açılır.
Güzel duygular, heycanlar yaşanır.
Yaşam paylaşılır.

Havalar çok güzel bak bahar geldi
Portakal Çiçeği kokuyor her yer
Kuşlar şarkı söyler gökyüzü güldü
Portakal Çiçeği kokuyor her yer

Buralar çok güzel haydi sen de gel

Köyüne geldim, odaya baktım
Rahmetli olmuştun, çok içim yandı
Üşümeyim diye, sobayı yaktım
Rahmetli olmuştun, çok içim yandı

Sen gideli annem çok zaman oldu,

RENKLER

Sabahım var içimde sarı bir umut olur
Güneşten ödünç alır sıcağı sırasıyla
Papatyalar çicekler vazolara hep dolar
Fısıldar yeniden siyah beyaz sarısıyla