Kırık Kalem
Kalem, gecenin boğazına dayanmış
Bir çığlık gibi elimde.
Yazdıkça kanıyor kâğıt,
Ben sustukça büyüyor acı.
Bir harf yazıyorum
Hasret kokuyor sensizlik,
Ömür boyu, sensiz bensizlik,
Kaç mevsim geçerki yalnızlık
Söyle sevgilim duygularını ?
Kısacık Ömür
Dünya denen evde çekeriz Çile
Günahları işler hep bile bile
Kefeni kestirir, üç metre ile
Kısacık ömürde hiçbir şey kalmaz.
Kış Gelir
Bembeyaz örtüde, kaybolur yıllar
Damlara düşerken, göç eder gider
Kış günü evlere hapsolur kullar
Sökülür karanlık, hüzünlü keder
Geleceğin bekler yüzümdeki gül
Beyaz mor sümbüldü mis kokardı gül
Masum bu aşığı güldürmeyi bil
Kırık aynalarda sakladığım sen
Taze toprak diye kokladığım sen
Benden bittin ya, sen virane oldum
Bana da ulaşmak ,kolay mı sandın.
Düşündüm senide doğruyu buldum
Bana da ulaşmak, kolay mı sandın.
Bu gün de ağlayıp yoruldum deme
Kolay sandın
Göz yaşılarımla şiirler yazdım
Her anı okurken hayattan bezdim
Dert elemi tek tek raflara dizdim
Her gece dertle kederle seni andım
Seni çok sevmemi kolay mı sandın
Kül Yutmaz
Şiir yazıyorum,bozuk oluyor
Ayaklar kimisi otuz buluyor
Haruni hocam der,hece doluyor
Sessizim kimseye, konuşamam ben
Kurban Olduğum
Aşk bahcesinde gülüm, hasretle solan benim
Özlemi anlatan Yürekte kalan benim
Dua günahlar yıkar tövbeyle dolan benim
Mutsuz olan söylermi böyle kurban olduğum
Küstüm bu gece
Doktorun olurum olursan hasta
Eimi bağrıma, bastım bu gece
Yaraları sarar, gönlüm yasta
Duygumu yıldıza, astım bu gece
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!