Üzgün bir baba tanıdım,
Üç çocuğu var.
Aramazlar sormazlar.
Babalarından haber almazlar.
Gözünden yaşlar durmaz….
Ruhum içim yana yana ağladım
Kenarada attım, dertler dağladım
Şefkatim sevgimi, kendim bağladım
Başkasını sevme, benim yerime.
Sessizdim dertlerim, çevrem bilirdi
Aşkını kalbime kazıdığın gün
Ayrılmış olsak bile silmeyeceğim
İsmimi anmayıp, unutsan da
Senden başkasını sevmeyeceğim
Tükense umutlar,her zaman
Karanlığa gömülse sevgiler
Aşkını kalbime kazıdığın gün
Kaybetmiş olsamda silmeyeçeğim
İsmimi anmayıp, unutsan bile
Senden başkasını sevmeyeceğim.
Tükense umutlar, hep birer birer
Karanlığa gömülse bütün sevgiler
Sibel ve Ali
Sibel, gecenin kalbine düşen bir ay,
Ali, o aya yol alan sessiz bir dua.
Zaman, adımlarını unutur yanlarında,
Saatler erir, kalır yalnız birlik adı.
Bir bakışta gökyüzü çatlar ikisine,
ŞİİRİM BENİM
Kum tanesi olup avcuna dolsam,
Yağan yağmurlarda arasan beni.
Özlemle sevgiyle koştuğun yolsam,
Esen rüzgarlardan sorasan beni!
Aynalara bak...
Hüsranla
Aşkın aleviyle dans ediyor.
Allah umutsuzluğu sevmez.
Sensiz bir sabah daha oldu
Sitemkar
Ucu yırtık biletim var,
Kalbin gibi soğuk bu şehir.
Trenle yolculuk yaptım.
Yollar bitti, sene gitti.
Şizofren beyin
Kim başlattı bu konuşmayı bilmiyorum.
Ben mi düşündüm, yoksa düşünce mi beni buldu?
Bazen zihnim bir tren gibi bi gidiyor bi geliyor
Gelen düşünceler benim değil,
Soğun Sesi
Kör bir tipi örter göğü yerleri
Zamanın yüzünde arar ahenki
Kaybolur izlerim kışın ateşi.
An olur soğukta, koşar yoluma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!