Zeynep Saylan Şiirleri - Şair Zeynep Saylan

İhanet

Sıladan gurbete, evlenip geldim,
Gültenim sultanım, diye severdin.
Seninle ağladım, seninle güldüm,
El aleme karşı, beni överdin.

İlk göz ağrım
Bindokuzyüz seksen üç'te Muştu geldi
Üç kilo ikiyüz gram bebek oldu

On altı yaşında anne oluşum
İlk ağlayışla kucağa alışım

Islandım
Hava birden karardı.
Usul usul rüzgar başladı.
Okadar güzel esiyordu ki?
Yüzümü yalıyordu o esinti.
Yoğunlaştı damlalar tek tek dökülüyordu.

Benden sana kalan,
Hem tatlı, hem acı anılar
Biliyorum, hatırlanacaklar!
Bazen bana çok yakısın,
Bir nefes kadar
Bazen çok uzaksın,

Selamı almadan varıp geçmezse
Gönlümün mabedi İstanbul gibi.
Akan sular dan da gelen içmezse

İstanbul gibi 3
Anadolu hisar büyük hevesim
Gönlümün mabedi istanbul gibi.
Küçüksu kasrın da aldım nefesim
Gönlümün mabedi İstanbul gibi.

İstanbul gibi
Laleler fısıldar doğa seslenir
Gönlümün mabedi İstanbul gibi.
Ağaçlarda çiçek açar süslenir
Gönlümün mabedi İstanbul gibi

Beylerbeyi sarayı yazlık kuruldu
Gönlümün mabedi İstanbul gibi
Sultan abdülaziz yaşadı yoruldu
Gönlümün mabedi İstanbul gibi.

Çinili köşk vardı ezel buradan

İstanbul gibi 5
Eyyüp den kadıköy vapurla gelsem
Altı yola çıksam boğayı görsem
Cuma pazarını çok gezdim desem
Gönlümün mabedi istanbul gibi.

İZLERİN KALDI

Kışımı geçirip yaza gelirim
İçine dert oldu derdim bilirim
Ben senin yanında olmak dilerim
Aklımda sadece sözlerin kaldı