Zeynep Buğlem Şiirleri - Şair Zeynep Buğlem

Zeynep Buğlem

Ben sana demedim mi?
Seni benden başka kimse anlamaz,
demedim mi?
Bakışının yarım kaldığı yerden
cümlelerini tamamlayan bendim,
suskunluğunu bile ezberleyen…

Devamını Oku
Zeynep Buğlem

Sana bir memleket kadar hasretim,
Ama sen yine de özlemedim farz et.
Ben yine her sabah kahve içiyorum; aç karnına,
Biri sade, biri orta…
Ama sen içmiyorum farz et...

Devamını Oku
Zeynep Buğlem

Ört üstümü gece!
Yine zifiri bir gecenin
içinden geçiyorum.
Yine tenha ummanda
bir yalnızlık yüreğimde,
ağlamayı anımsatan bir buruk gülümseme

Devamını Oku
Zeynep Buğlem

Mahşere Sakladığım Günaydın
Günaydın sabah’ımın güneşi…
Günaydın çayımın sıcaklığı…
Günaydın kahve kokum, sigaramın dumanına karışan hayallerim…
Günaydınlar içimde ağır ağır büyüyen hasrete…
Günaydınlar adını anarken titreyen dudaklarıma…

Devamını Oku
Zeynep Buğlem



Hayat öyle yordu ki beni,
Artık her nefesim bir vedanın provasına döndü.
Uyandığım her sabah,
Biraz daha eksiliyor içimdeki yaşam kırıntısı.

Devamını Oku
Zeynep Buğlem

Ve artık; yokluğunu üzerime giyinip,
yüreğimin duvarlarına hayalden
resimlerini koyuyorum şimdilerde...
Gülüşünün sıcaklığını seriyorum odamın
soğuk duvarlarına.
Sana yazdığım şiirleri yatağımın başucuna koyup,

Devamını Oku
Zeynep Buğlem

İkra gibi başladım sevmeye, hafız, onu.
Her seferinde besmelesiz sevemedim.
Bakara gibi uzun uzun seyrettim,
Firdevs’imi seyreder gibi gözlerini.
İnşirahlar yolladım, binbir renkli balonların içine koyup kaç gece gökyüzüne;
Kıyamet gibi bitmesin,

Devamını Oku
Zeynep Buğlem

Âh…Ahhh...Dedim ya Adam;
Ruhumda kanadı kırık kuşlar var,
esrarlı, suskun, ürkek.
Nefesim dar, sesim yorgun,
kafesim kendim kadar ağır.
Gözlerim bir âh çekse

Devamını Oku
Zeynep Buğlem

İnsanın insana yaşattığına benzer mi mevsimler?
Her mevsim üşür mü insan gibi dünya?
Her dökülüşte sızlar mı yaprağın yüreği?
Çorak toprak görür mü yüzündeki çatlakları?
Boşluğa düşen kolları sarar mı kiraz dalları?
Zemheri anlar mı saçlara düşen kırağıyı?

Devamını Oku
Zeynep Buğlem

Gölge mi bile yük hissettiğim bugünlerde;
Küskünlerimi kuytulara bıraktıysam sebebine bakmadan,
Uçurumun dibinde asılı bıraktıysam kırgınlıklarımı,
Bil ki artık taşıyacak gücüm kalmadığındandır…
Ve hâlâ nefes almak için bir sebep bulabiliyorsam,
Bu biraz alışkanlık, biraz umut kırıntısı,

Devamını Oku