Zemheri Şiiri - Hamza Caymaz Delinin Biri

ZEMHERİ

Zemheri...

Kışın en sert yüzü değil yalnızca,
İnsanın içine çöken o tarifsiz sessizliktir.
Ayazın teni değil üşüten,
Yokluğunun dokunduğu yüreğimdir.

Bir gece ansızın düştü zemheri ömrüme.
Ne bahar kaldı dallarımda,
Ne de umut kaldı gözlerimde.
Bir rüzgâr esti,
Adını alıp gitti benden.

Şimdi hangi sokağa çıksam,
Ayak izlerim buz tutuyor.
Nereye baksam,
Sensizliğin beyaz sessizliği uzanıyor önümde.

Zemheri...

Bir sobanın başında ısınan eller değil özlediğim.
Ben, avuçlarının sıcaklığını özledim.
Çayın buharında yüzünü aradım,
Camlara düşen buğuda adını yazdım.
Parmağımla sildim sonra...
Ama yüreğimden silemedim.

Gece uzuyor.

Saatler yürümüyor.

Penceremin önünde kar yağıyor.

Her kar tanesi,
İçimde ölen bir umudun kefeni gibi düşüyor toprağa.

İnsan en çok da
Kış gecelerinde konuşuyor kendisiyle.

Ben de konuştum.

Defalarca...

"Neden?" diye sordum.

Cevap vermedi duvarlar.

Sessizlik,
Benden daha yorgundu.

Zemheri...

Sadece dışarıyı değil,
İçimi de dondurdu.

Gülüşlerim buz tuttu.

Şarkılar sustu.

Şiirler bile titredi kalemimin ucunda.

Bir tek özlemin üşümedi.

O, hâlâ sıcacık duruyor içimde.

Ne garip...

İnsan bazen ateşin başında üşüyor.

Çünkü üşüyen bedeni değil,
Yüreği oluyor.

Benim yüreğim,
Adını andığı günden beri
Hiç ısınmadı.

Sabah oluyor.

Güneş doğuyor.

Ama benim gecem bitmiyor.

Çünkü bazı karanlıklar
Gökyüzünde değil,
İnsanın içinde yaşar.

Zemheri...

Belki de bana sabrı öğreten mevsimsin.

Beklemeyi...

Susmayı...

Ve dua etmeyi...

Çünkü her kar tanesinin ardından
Bir baharın geleceğini de sen öğrettin bana.

Ben yine penceremin önündeyim.

Elimde bir bardak çay,

Masamda yarım kalmış şiirler,

Yüreğimde ise bitmeyen bir özlem...

Kar yağmaya devam ediyor.

Ben seni düşünmeye...

Ve içimdeki zemheriyi

Sessizce yaşamaya devam ediyorum.

Belki bir gün...

Bu ayaz diner.

Bu sessizlik çözülür.

Ve yüreğimin donan dallarında

Yeniden umut çiçekleri açar.

O güne kadar,

Ben bu zemheriyi

Bir imtihan,

Bir dua,

Bir şiir gibi taşıyacağım.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ