Zeki Günay Şiirleri - Şair Zeki Günay

1511) Dünya oyun eğlence,
Ses ver Ey gündüz gece.
Kul anlar Amelini,
Münker Nekir gelince.

1512) Dünya dediğin fani,

1531) İnsanı gönülden Seversin
Gönlünde taşırsın Bilmez?
Gelir Gönülden sevdiklerin gönlünü kırar
Sevmekte Sevilmekte gider boşa,
Ölürsem Gerek yok Dersin.
Ne kefene Ne Mezara

1561) Yürdüğü yol
Kuran Sünnet olanın,
Elbet yari Allahtır,
Öldükten sonra dönüş,
Muhakkak onadır.
Kuran Sünnete Sarılanın

1611) Cennette güzel kokar,
Allah Ağaç dalların.
Tahtı elle itendir,
Yüce sadık kulların.

1612) Sen bana öğret onu,

1661) Sana bir ateşten,
Haber getirdim desem,
Göster bana ateşi diyeceksin,
O ateşte azap var desem,
Göster bana azabı diyecek.
Ölünce anlarsın diyeceğim,

1701) Hak eden edepsize hak ettiği yerde hakettiğini vermezsen,
Hak eden edepsiz hakettiğini zamanında ona vermediğin için hak eden edepsiz haketmediğin halde haketti diye toplumda sana hakettiğin sunar. Zamanında hak eden edepsize hak eden ceza verilseydi sen o zaten haketmediğini haketmezdin. Onun yerine bak şimdi sen haketti oldu. Haketmeden hakettir.

1702) Eğer bir kul besmelesiz çıkarsa yola,
Kör lain Şeytanı niye takmasın kola.
Hangi yolu yürürsen yürü hiç farketmez

1731) Al eline tacı tara saçını,
İsa öldürür domuzu kırar haçını.
O zaman atarsın başındaki
Küflü betbah o aşalık tacını.

1732) Kimine dini fetva,

1781) Ben elimde süpürge,
Tüm dünyanın pisliğini temizlerken.
Sizin elinizde kalem varda ne oldu,
Dünyanın üzerine bir çizik çekemediniz.

1782) Çoban kurta sormuş,

1911) Benim ne güneşimi söndürebilirsiniz,
Ne de güneşimi dönderebilirsiniz.
Sizler ancak soytarı olup,
Taç kaybetmiş Kralları güldürebilirsiniz.

1912) Sen sana sadık olan,

1951) Zindan kuru ekmek ver ki?
Belki Hakk'a niyaz eder.
Ya Kul Hakk yolunu bulur,
Ya da Hakk'a isyan eder.

1952) Anlaması inan çok zordur,