Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Amirin,memurun mekanı başka,
Bekarım diyenler hazırdır aşka,
Cahilce yaşayan okusa keşke,
Gündeliğe uysun işlik giysiler.

Nişan,nikah, balo peş peşe sürsün,

Uykusunu böler sahura kalkar,
Aydınlığı sever ışığı yakar,
Zikirle,şükürle teni mis kokar,
Kendini Hak'kına Adar Oruçlu.

Başkası yese de yine aldırmaz,

Abdurrahim üstad şiirler yazar,
Beğeni topluyor buluyor pazar,
Dünya düzenini bozana kızar,
Umudu arttıkça kitabı dizer.

Ruha, yüreğine hece işlemiş,

Bakmayın perişan halime benim,
Hasretten, özlemden susuzdur temim,
Kavuşamayınca yandı bedenim,
Leyla, Mecnun gibi aşığım aşık.

Yeter ki kavuşan dağlar delerim,

Daldan olgunları seçer,ayırır,
Sergide püskülü soyar, sıyırır,
Boş kaldıkça yünü, ipi eğirir,
Başını bağlıyor mısırcı kadın.

Mesafe uzaktır yolu kateder,

Anamın yokluğu beni üzüyor,
Nazlanmam tükendi toprak süzüyor,
Allah'a emanet acı sızıyor,
Melekler misali güzeldi annem.

Döndü'ydü ünvanı döner dururdu,

Sanatımı icra ediyor isem,
Söylemle hoşuna gidiyor isem,
Zekamın hakkını ödüyor isem,
Para, pul istemem alkışın yeter.

Sahnede yerimi aldığım zaman,

Atamızın ömrü buruk geçmesin,
Sitemli sözleri bulup seçmesin,
Tatlılar sununuz zehir içmesin,
Anneler gününü hatırlatınız.

Aklında değildir elbet unutur,

İri yarı, şişman, biraz boyluyum,
Merhamet doluyum dürüst huyluyum,
Ailem bellidir iyi soyluyum,
Kahverengi gözden tanırsın beni.

Pazı, kolum kalın, kabadır elim,

Daima güzellik yansıtmalıyız,
Üşüyen ruhları ısıtmalıyız,
Zulmeden zalimi kaçırtmalıyız,
Gönül dostlarında ilham bitmesin.

Türkce'nin özünü söktürmeliyiz,