Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Öküze,merkepe pulluk koşulmaz,
Traktör olmazsa sorun aşılmaz,
Dozersiz,kepcesiz çukur eşilmez,
Değişim süreci yaşamaktayız.

Tırpanda,yaba da emekli oldu,

Abdurrahim üstad şiirler yazar,
Beğeni topluyor buluyor pazar,
Dünya düzenini bozana kızar,
Umudu arttıkça kitabı dizer.

Ruha, yüreğine hece işlemiş,

Uykusunu böler sahura kalkar,
Aydınlığı sever ışığı yakar,
Zikirle,şükürle teni mis kokar,
Kendini Hak'kına Adar Oruçlu.

Başkası yese de yine aldırmaz,

Bakmayın perişan halime benim,
Hasretten, özlemden susuzdur temim,
Kavuşamayınca yandı bedenim,
Leyla, Mecnun gibi aşığım aşık.

Yeter ki kavuşan dağlar delerim,

Daldan olgunları seçer,ayırır,
Sergide püskülü soyar, sıyırır,
Boş kaldıkça yünü, ipi eğirir,
Başını bağlıyor mısırcı kadın.

Mesafe uzaktır yolu kateder,

Anamın yokluğu beni üzüyor,
Nazlanmam tükendi toprak süzüyor,
Allah'a emanet acı sızıyor,
Melekler misali güzeldi annem.

Döndü'ydü ünvanı döner dururdu,

Sanatımı icra ediyor isem,
Söylemle hoşuna gidiyor isem,
Zekamın hakkını ödüyor isem,
Para, pul istemem alkışın yeter.

Sahnede yerimi aldığım zaman,

Atamızın ömrü buruk geçmesin,
Sitemli sözleri bulup seçmesin,
Tatlılar sununuz zehir içmesin,
Anneler gününü hatırlatınız.

Aklında değildir elbet unutur,

Kapalı kapılar açılsın artık,
Beynine ilham saçılsın artık,
Eserler baskıya geçilsin artık,
Şaire,yazara fırsat veriniz.

Gazete sütuna duygular aksın,

Daima güzellik yansıtmalıyız,
Üşüyen ruhları ısıtmalıyız,
Zulmeden zalimi kaçırtmalıyız,
Gönül dostlarında ilham bitmesin.

Türkce'nin özünü söktürmeliyiz,