Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Tarlayı sürerken dışarı kayma,
Ağacın dalını izinsiz yayma,
Elin bahçesinden meyvayı soyma,
Helal mı, haram mı darını farket!

Şöhretler afettir salsan da ünü,

Küçücük yaşımda dikerdi fistan,
Mahrum bırakmadı eşten ve dosttan,
Eksik etmiyordu ağız'ı tastan,
Nekadar farklıymış hala sevgisi.

Halhatır sorardı aç bırakmazdı,

Küçücük büfe de neler dönüyor,
Bazı lokantayı gelir yeniyor,
Domatis,büberler içe siniyor,
Sıcaktan koruyor serin yapıyor.

Sapa yerde değil, mekanı köşe,

Yağmurdan, şimşekten söz eden olur,
Okurken rencide, göz eden olur,
Kültürü dışlayan naz eden olur,
Bilmeli yakının siz şairseniz.

Cahilin üstüne fazla varılmaz,

Tefenni, Ecenin gülleri açtı,
Ülke geneline emekler saçtı,
Barış güvercini rekora uçtu,
İsa Kayacan'la gurur duy Burdur.

Sanat hayatına derinden daldı,

Gönlümü fetheder size her bakış,
Yaradan lütfuyla işlemiş nakış,
Dostluğu artırır el ele çakış,
Sevimli canlarım sizi anlarım.

Ağlayıp,sızlaman yüreğim yanar,

Daima evrensel hareket edin,
Yardıma muhtacın evine gidin,
Hayır sever diye duyulsun adın,
İnsanlık adına özünüz olsun.

Yetimi, öksüzü kollamalıyız,

Beraber yaşamak ne kadar farklı? ,
İnsanın eriyor her şeye aklı,
Mevcudum ortada kalmıyor saklı,
Sensiz boğazıma düğümleniyor.

Önüme konsada acı, tatlılar,

İsrafil meleği emrine bakar,
Felaket, şiddeti her yeri yakar,
Sura üfleyince dağları yıkar,
Kıyametle dalga geçilir mi hiç? .

Kafirler kendince plan yaparlar,

Ev komşum bahçeye tavuk atladı,
Mahsulü çiğ nettin sürün otladı,
Çocuğun bağımdan üzüm topladı,
Hakime şikayet ederim sizi.

Tavuk atladıysa kovala gitsin,