Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Samimi olmanın bedeli ağır,
Kulağı çınlatıp edersin sağır,
İçim burkuluyor doktoru çağır,
Kocanı kandırdın,beni yandırdın.

Dırdırdan,çeneden belli ki bıktın,

Aşkından,sevgimden olmasın şüphe,
Altın, yüzük ile takarım küpe,
Ruhumu okşadın bakınca tipe,
İçimden geldiği gibi yansınttım.

Gözlerin gözümden beynime girer,

Her şeyin dörtdörtlük oluşsa bile,
Fesatlar arttıkca düşersin dile,
Rahatsız ederler basarlar zile,
Arzumuza göre yaşayamayız.

Çadırdan kalkıpta villaya gitsek,

Ülkeme bağlısın sevda kükrersin,
Laleden,sümbülden koku beklersin,
Kahraman kadınsın duygu yüklersin,
Ülkü Atatürk'ün manevi kızı.

Sanatı ortaya koyabilirsin,

Nasıl da unuttun maziyi,dünü? ,
Rasladım değişti kafanın yönü,
Haliyle yıprattın salamam ünü,
Gözün bende değil bakamıyorum.

Sırtını dönmekle karlı değilsin,

Aldığın aracı dolandırırsan,
Mazotu,benzini sulandırırsan,
Hizmetde miğdeyi bulandırırsan,
Her şeyin yakılır elbet batarsın.

Alın teri,helal aramıyorsan,

Tarlayı sürerken dışarı kayma,
Ağacın dalını izinsiz yayma,
Elin bahçesinden meyvayı soyma,
Helal mı, haram mı darını farket!

Şöhretler afettir salsan da ünü,

Küçücük yaşımda dikerdi fistan,
Mahrum bırakmadı eşten ve dosttan,
Eksik etmiyordu ağız'ı tastan,
Nekadar farklıymış hala sevgisi.

Halhatır sorardı aç bırakmazdı,

Küçücük büfe de neler dönüyor,
Bazı lokantayı gelir yeniyor,
Domatis,büberler içe siniyor,
Sıcaktan koruyor serin yapıyor.

Sapa yerde değil, mekanı köşe,

Savaş, katliam da elbet ağlanır,
Milletler arası barış sağlanır,
Misafir gecikse ayak yağlanır,
Müslümana küsmek yakışmaz bence.

Atadan kalsa da birazcık miras,