Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Şuurun yerinden çıkıveriyor,
Kendini streze sokuveriyor,
Herkese düşmanca bakıveriyor,
Cinnet geçireni Allah korusun.

Kuduran nefsini görüyor ilah,

Dernek üyeleri haberdar ettik,
Şiddetli yağmurda oraya gittik,
Şiirle, müzikle strezi attık,
Her türlü insan var huzurevi'nde.

Elinde bastonla yürüyemiyor,

Kalıcı olmayı koymuş kafaya,
Askere katıldı erdi sefaya,
Hazırlık yapıyor çile, cefaya,
Komutan olunca Hüsnü Mübarek.

Farkın da olmadan milleti seçti,

Doğduğum o günü hatırlayamam,
Anne acısını satırlayamam,
Notaya dökemem,ritimleyemem,
Çocukluk duygusu sardı içimi.

Lokumlu emziği soracağım ben,

Rahatsız yönlerin nedense artar,
Ellerin boş durmaz afişi yırtar,
Allerji durumdan kendini kurtar,
Benim varlığım dan hoşnut değilsin.

Fırsat verildikce gönlü eğlersin,

Osmanlı mirası atadan özüm,
Tebessüm içinde gülüyor yüzüm,
Gerçeğe dayalı her cümle sözüm,
Saygıyla uzanan dilim hormonsuz.

Nasırlı olsada zararı yoktur,

Beynini yuvaya odaklamadın,
Dilini küfürden budaklamadın,
Evladım diyerek kucaklamadın,
Sende ben sevgimi hissedemedim.

Anneme yıllarca işkence ettin,

Her süper zekanın vardır hedefi,
Aldığın oyuncak olmuyor kafi,
Ezberlemiş gibi yapar tarifi,
Hiperaktif çocuk dışlanmamalı.

Hareket tarzları emsalden üstün,

Kanuna,nizama uyarak yaşa,
Yargı yolu açık olsan da paşa,
Hırsıza,hayduta olma hiç maşa,
Hak,hukuk çiğneme hesabı zordur.

Nefsine kapılma hiç çıkma raydan,

Köylünün durumu ne kadar sade,
Karı koca mutlu sunuyor bade,
Doğa güzelliği eder musade,
Lüksüne kaçarsan pahalı hayat.

Yavan ekmeğiyle miğdesi dolar,