Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Görüntü aldatır her yöne çeker,
Ayaklar zor yürür dönmüyor teker,
Umutlu olanlar boynunu büker,
Şişmanmısın yoksa hamilemisin? .

Göbekle beraber kalça da çıkmış,

Doğduğum o günü hatırlayamam,
Anne acısını satırlayamam,
Notaya dökemem,ritimleyemem,
Çocukluk duygusu sardı içimi.

Lokumlu emziği soracağım ben,

Dernek üyeleri haberdar ettik,
Şiddetli yağmurda oraya gittik,
Şiirle, müzikle strezi attık,
Her türlü insan var huzurevi'nde.

Elinde bastonla yürüyemiyor,

Kalıcı olmayı koymuş kafaya,
Askere katıldı erdi sefaya,
Hazırlık yapıyor çile, cefaya,
Komutan olunca Hüsnü Mübarek.

Farkın da olmadan milleti seçti,

Osmanlı mirası atadan özüm,
Tebessüm içinde gülüyor yüzüm,
Gerçeğe dayalı her cümle sözüm,
Saygıyla uzanan dilim hormonsuz.

Nasırlı olsada zararı yoktur,

Rahatsız yönlerin nedense artar,
Ellerin boş durmaz afişi yırtar,
Allerji durumdan kendini kurtar,
Benim varlığım dan hoşnut değilsin.

Fırsat verildikce gönlü eğlersin,

Beynini yuvaya odaklamadın,
Dilini küfürden budaklamadın,
Evladım diyerek kucaklamadın,
Sende ben sevgimi hissedemedim.

Anneme yıllarca işkence ettin,

Her süper zekanın vardır hedefi,
Aldığın oyuncak olmuyor kafi,
Ezberlemiş gibi yapar tarifi,
Hiperaktif çocuk dışlanmamalı.

Hareket tarzları emsalden üstün,

Sabah erken kalkar sırtında haba,
Günlerce,aylarca harcıyor çaba,
Şeftali, kirazı doldurur kaba,
Gül yüzlü insanlar gülümsemekde.

Kadınlar,kızlarla,erkek karışık,

Elimde gül suyu yüzümde krem,
Gül esans değerli tartıyor dirhem,
Mis kokuyu kokla olmassın verem.
Gül şehrin insanı Isparta'lıyım.

Tarihi yerlerle övünüyorum,