Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Ormanlık arazi yapılmış talan,
Dörtte bire düşmüş yeşillik alan,
Apartman dikiyor boş arsa bulan,
Şehrimin göbeği bu cadde işlek.

Mıknatıs misali çeker herkesi,

Ansızın burukluk çöktü beynime,
Kaybetme acısı indi kalbime,
Hüzünü doldurdum ta yüreğime,
Derinden sarsıyor abla acısı.

Evlada bakarken kendi yıkıldı,

Gözüme ilişti bazı yerlerin,
Gerdanı kuşatmış gonca güllerin,
Kulağa hoş gelir tatlı dillerin,
Zayıf sayılmazsın kalça,budun var.

Kültürlü bayansın biraz irisin,

Boşa gidecektir iltifat, ilgin,
Umrunda değil ki verdiğin bilgin,
Hayattan bezmiştir, belki de yılgın,
Duyarsız yürekte sevgi arama.

Göz, göze gelişin mana taşımaz,

Dağlarda pusuda haydut çoğaldı,
Beyinler yıkanmış aklı ermiyor,
Şehitler arttıkca ruhum daraldı,
Hain teröristler rahat vermiyor.

Kin, nefret,öfkeyi dolduruyorlar,

Gusledip abdesti alamıyorsan,
Uhrevi aleme dalamıyorsan,
Beş vakit namazı kılamıyorsan,
Besmele bilmezsen dinden bahsetme.

Umudun tükenmiş pilin bitiyor,

Adem atamızla, Havva anamız,
O günden, bu güne sürer çabamız,
Dil, söz olmasada zor anlamamız,
İletişim yolu oluyor lisan.

Ülkelere göre anlatım farklı,

Yeter ki kaplasın deryayı gücün,
Farkında olmazlar muhtacın,acın,
Yaya bırakılır mağdursa bacın,
Nalına, mıhına dokundurmazlar.

İrade elinde sürerler hüküm,

Rahatsız olunca çılgına döndüm,
Parlayan ışıktım derdinle söndüm,
Mesajı alınca korkuyu yendim,
Nefesi, sesini duymak isterim.

Ansızın tutuldum sınızsız aşka,

Hazıra konanlar belli oluyor,
İşe zorlayınca sitem dokuyor,
Cefakar, vefakar çözüm buluyor,
Rahata alışan çileyi çekmez.

Mirası tadan da aynı durumda,