Bir hayalin kilometrelerce uzağından yazıyorum bu satırları. Tarih 2025, 14 Eylül, Pazar. Pazar ya.. Biraz sancım var, biraz ağrım. Ve ben yine her şeyi boş verip geçmiş günlere daldım. Annem "artık uyu" diye sesleneli iki saat oldu. Uyku gözlerimden akıyor. Benim kendimle derdim ne bilmiyorum. Her şeyin biraz daha anlamını yitirdiği bir andan binlerce zamanıma, şiirlerimle bile güzel dokunamıyorum hayata. Beynimde yılların istilası, tek gecede inancımı istila etti. Farz edin ki anılar defterimden bir sayfa yazıyorum. Bu karamsarlığı ben kendim seçiyorum. Yani, öyle olmalı. Yemin ediyorum, Ölüm başucumda beklerken bile ecelimin acelesi yok. O güzel günleri yaşamadan bu dünyadan göçüp gitmeye niyetim yok.
⁰²'²⁴
Polenler değil miydi, kokuna özenen?
Güllerdi sana benzeyen.
Sen karışınca; zaman akıp giderdi nehirlerden.
Ve ay'dı, yüzünden bir parça alan.
•Ey Huriyye..
Saçlarında barutun sessizliği var..
Nefesin mi, ruhun mu bilemezsin kursağında,
Geceyi gündüzüne katar insan,
Başı doğum, sonu ölüm olan,
Fakat her şeyi yaşam üzerine kurulan bu hayat için.
İ C'Â Z
Kalemin ucunda kelimeler,
Ediliyorken infâz;
Hislerim, seni hissetmek için çok az..
Hançer sırta saplanır,
Ninniler kulağa fısıldanır.
Kalp kalpte yanıltılır,
İnancı yıkılan, ihânete yönlenir.
Sevgili şiir, ölüyor içimdeki şair.
Bir şeyleri içime atmayı öğrendim geçen yıllarda.
O demlerden bu yana, meyilli değilim yazmaya.
Hiçbir anne bu kadar gurur duymaz evladıyla.
İlk yalanı ben atayım;
Öyle hiç gücenmedim.
Acıdan geçmedim, bir kez olsun Allah’a şükretmedim.
Ortadan yarılandı kaşım,
Karanlık mı sana benzeyen?
Sen mi karanlığa bürünen?
Bir geceyi en güzel hayaller süsler..
Odama çok güzel yakışıyorsun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!