Zehra Yaden Şiirleri - Şair Zehra Yaden

Sensizliği asıp bir darağacına,
Bekliyorum kalan son mecâlimle..
Bu gece de gözyaşlarım yastığımı ıslatınca,
Ben kalacağım bir başıma hayalinle..

Tek olan İlâhın inancıyla,
Kanatlı,
Kanatlanacak sözlerim,
Dilek değil,
Duaları ben yaşarım.
İtiraf ederim,

Her gece aynanın başında 'sen' oluşumla,
Sızımın beni uyutmadığı gecelerde anla..
Olası bir ihtimalin bile olmazken inatla,
Düşlerime süzül de bendeki varlığını anla..

Beni kinle,
Beni nefretle besleme.
Öfke avuç içlerimde,
Yayılırken bedenime,
Merhametin zerresini hissetmiyorum içimde.

Beni kinle,
Beni nefretle besleme.
Öfke avuç içlerimde,
Yayılırken bedenime,

Ayrılığın takvimini tutmadım ama,
Haset vuslâtı için, günleri sayardım.
Kalbimi ellerine koymadım ama,
Deli gibi atışını, sende uyandırdım..

Bir hayalin kilometrelerce uzağından yazıyorum bu satırları. Tarih 2025, 14 Eylül, Pazar. Pazar ya.. Biraz sancım var, biraz ağrım. Ve ben yine her şeyi boş verip geçmiş günlere daldım. Annem "artık uyu" diye sesleneli iki saat oldu. Uyku gözlerimden akıyor. Benim kendimle derdim ne bilmiyorum. Her şeyin biraz daha anlamını yitirdiği bir andan binlerce zamanıma, şiirlerimle bile güzel dokunamıyorum hayata. Beynimde yılların istilası, tek gecede inancımı istila etti. Farz edin ki anılar defterimden bir sayfa yazıyorum. Bu karamsarlığı ben kendim seçiyorum. Yani, öyle olmalı. Yemin ediyorum, Ölüm başucumda beklerken bile ecelimin acelesi yok. O güzel günleri yaşamadan bu dünyadan göçüp gitmeye niyetim yok.

⁰²'²⁴

Polenler değil miydi, kokuna özenen?
Güllerdi sana benzeyen.
Sen karışınca; zaman akıp giderdi nehirlerden.
Ve ay'dı, yüzünden bir parça alan.

İşte ben acılarımı böyle küçültüyorum,
tek seferlik okunacak şiirlerle.
Dağınık cümleler kurarken kir karışmış suları anımsatıyor,
yorgunluğumu yatak köşelerine fırlatıyorum.

Sen, her şeyden habersiz olan,
Belki de şimdi gözlerimde dolan;
Duygularımdan taşan..