Düğün arabası yavaşlar köşe başında
Koşan ayaklar, gülen gözler bekler
Elinde beyaz renkli bir zarf tutar çocuk
İçinde sadece para değil, bir umut saklar.
Bazen zarf boş çıkar yol kenarına
Bazen beş on lira, sembolik bir selam
Milyonlar harcanır salona, masaya, ışığa
Ama bir çocuğun heyecanı unutulur o an
Oysa gelenek dediğin saygıdır biraz
Gönül almaktır, paylaşmaktır sevinci
Yeni hayata adım atan iki insan
Mutluluğunu sokağa da taşırsa güzeldir.
Küçük bir iyilik, büyük bir hatıra olur
Çocuğun hafızasında yıllarca kalır
Gelenekler zarfla değil, gönülle yaşar
Bir tebessümle, bir "aferin"le, bir değerle.
Çünkü en pahalı düğün bile
Bir çocuğun kırık gönlünden kıymetli değildir.
Kayıt Tarihi : 20.07.2026 23:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!