Zamaneye muhalefet Şiiri - Can Manifesto

Kaldırımları pembeye boyamışlar,
Ağaçları mora, denizleri sarıya…
Siyahı beyazla anlatmışlar
“Modernizm” dediler — yazık.

Bir çocuğa hallenmişler,
Hâkim bey afyonu bol çekmiş,
Biberonu tutuklamış aniden.
İlahi adalet sanmışlar — cahiller.

Ne garip bir zaman yâ Rabbi,
Haya kitabını iblisten almışlar,
Evladı anaya düşman etmişler,
İzleyip gülüşmüşler sonra — reziller.

Kuşlara konuşmak yasaktır,
Güvercinler kargalara sövmüş,
Şahsen ben anlamadım ne diler…
Kuş dili bilen var mı?

Çarıkları otuz beş bin üç yüz elli liraymış,
“Tabanı pislenmez” dediler — sağlammış…
İki güne yandan patladı çarık,
Kesesinde hayır yok ki — müsrif.

Okulda formanı giy, unutma!
Silah vermezler sonra sana.
Olgunsan reşitsin ne de olsa…
Suya yazdım adaletinizi — hissedin.