Zaman - Dörtlükler Şiiri - Bahadır Boranlı

Zaman bedelsiz beşere, Rabbin kuluna ikramı
Herkes için aynı akar budur işin serencâmı
Sen nasıl istersen sarfet geçen zaman ömrüne denk
İster miskin ister dehâ aynıdır ömrün hitâmı

Zaman bir can müjdecisi bebek avazı duyulan
Kâlu Belâ da söz verip defter-i kebir de olan
Uzun ince yol başında menzili meçhulde kalan
Kulağında ezanıyla salâsı ömrü durduran

Zaman al beni maziden âtiye götür göreyim
Gönüller yıktımsa evvel bu canı köle edeyim
Neden hep hüsran, gözyaşı, nerede biter bileyim
Bir tebessümü çok görme bırak beni de güleyim

Zaman evvel ve âhirin ak sakallı bilgesidir
Şaha kalkmış küheylanı İsrafil'in sûr sesidir
Tarihin ol nigâhbânı çağların efendisidir
Güneş yüzünü karartan kesilen son nefesidir

Zaman akrep ve yelkovan telâşıdır koşuşturan
Her an ensemde nefesi, başta cellat gibi duran
Hükmün sahibi elinden nice kalemleri kıran
Sonunda bir seher vakti ömre darağacı kuran
08.06.2024