Kaotik.
Bir tutukluk var beynimin içinde
Açıklarını kapatıyorum
Dumandan göremiyorum önümü
Yiyip içip utanıyorum
Bir ömür ki bu, bir nehrin düşünde
Suratların saklandığı ortada
Katlı maskeleri,
Ardına kadar açık kapıları
Ruhların sessizce ağladığı aşikar şarkılara
Fakat bazı şarkılara
İki sıfır bir beş
Üstümde bir acı yük ecelim
Şere açılan kanatlarım bu yüzden pis
Sakin çile çağlarında, hüzün göze hapis
Yaratırım yaratıkları, kapattığım sayfalarda
Arsızlık damlarlarımda,
Genetik bir serserilik bu.
Sessiz filmden kopmuş gecelerine
Rüzgar olurum seyredersin.
Şanssızlık hayatlarımda
Bazen gölgesini sever insan,
Aynalara bakamaz.
Bazen parlak fikirler betondan çukurdan asla çıkamaz.
Saçmalıksa burada başlar düşlersin.
Duyguların belam olsun zevk versin.
Telaş etme sakın koçum tökezlersin.
Düşman değil bu nehirde timsahlar
Belli ki saklanıyorlar benden
İnan bir şey yok anlatacağım onlara
Belki de beklemiyorlardı zaten
Susmak değil bu şehirde kazanmak
Tam tur seferiyiz sonsuzluğun;
Bir biadın neferiyim ben
Nihai bedeli de bu başıboşluğumun.
Evreni aza iken, azaya kahpeliğiyim insanlığın.
Sebebi sarhoşluğum;
Bir kenarı caddenin istiklal
Etraf safi kalabalık
Küçük bardak buzlu su yanında az şekerli kahve
Ayağı kırık küçük masada üç tabure birinde ben,
Ben seni özlüyorum
Bir kat yukarısı manidar yükseklik
Örüntüsüz kuralsız bu döngüme alışırsam bir gün,
Korunan sonsuza yakışır tüm ünlemler
Üzgün değilsem bile ağlar gözüm
Görüntüler ıslanır, telaşlanır matemler.
Yine her şeyi bildiğini sandın...
Acını yazman gerekiyor çocuk
Bir yıldızı temsil etmen.
Belki gitmen gerekiyor sonra
Bu dünyada bir şehirden.
Acıyı anlaman gerekiyor çocuk
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!