Lafı şoru bırakalım
Kendimize gelelim biz
Laga Luga yapmayalım
Vatan için ölelim biz.
Malı mülkü bırakalım
YARADAN VERMİŞ HÜKMÜNÜ
Can bedenden ayrılmadan
Hayattan umut kesilmez
Sen yeter ki gönülden ver
Terk edipte gittiğin gün
Sanma ki ben üzülürüm
Gözüm yaşlı gönlüm kırık
Sanma peşinden yürürüm.
Sen sende kal
Ne hayaller kurmuştum
Mutluluğu bulmuştum
Seni sevmekten başka
Yoktu hiç bir suçum.
Acı çeken yalnız ben
Keşke düşmeseydim ben bu aşka
Ne geçti elime ıstıraptan başka
Görmeseydi gözlerim, sevmeseydi kalbim
Belki de mutlu olurdum hayatta.
Biliyorsun gönlümde açan bir gülsün
Yüklenip sırtıma derdi kederi
Gurbetin yoluna düşerim bir gün
Yalvarıp yakarmak faydasız artık
Verdim kararımı giderim bir gün.
Sevincim hüzüne dönüştüğü gün
Eskiden mevsimler böyle değildi
Baharı, Yazı, Kışı belliydi
Bahar da insanlar çok neşeliydi
Şimdi yaz belli değil, kış belli değil.
Suçlular suçunu mertçe söylerdi
Sen çaresiz ben çaresiz
Nerden düştük biz bu Aşka
Bu öyle bir duygu ki
Aşk’tan da başka.
Sen bensiz sen değil
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!