Yüzünün mevsimi Şiiri - Şaban Kara

Şehrin karmaşasında yıldızlar mı gözüktü
Biri gecenin hizasından ay'ı mı söktü
Nedir gönlümün bu parıldayan hissi
Yoksa yâr'in yüzü bana mı dönüktü...

Ey ışıklar, ey parıltılar ve ebemkuşakları
Evet size söylüyorum kış saçakları
Gördünüz mü gördüğüm gözleri
Ey dakikalar ve saat sarkaçları...

Uyutur gibi bağrında en neşeli baharları
Leblerinde kelimeler, çiçek pınarları
Dokunur letafetle kalbime, o menzilden
Hislerimi hemhâl eden ılık bakışları...

İşte yine sessizliğin kuyusuna kelimeler attım
Kalbimin karanlığından da, biraz damıttım
Gece örttü üstünü tüm karmaşaların
Bir kaldı gönlümde parıldayışların...