Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Yürüyüp meydan okusam yıllara,
Çıkışında gurbetin çilesi var.
Yaşlı gözlerle insanın yollara,
Bakışında gurbetin çilesi var.

Uzakta yaşamak gönüle zarar,

Her insanın değişik yapısı var,
İnsanları anlamak gerçekten zor.
Herkesin ayrı gönül kapısı var,
İnsanları anlamak gerçekten zor.

Kimi fark atar size açık ara,

Kim ki dünyada hayır işler ise,
İyi amel yapanı Allah sever.
Hayır insanın elindeki asa,
İyi amel yapanı Allah sever.

Hak bize iyilik yapın buyurur,

Ey gönül tasa çekip sakın yanma,
Allahı sevenleri bulsak yeter.
Bir Yunus Emre olamayız amma,
Onun gibi Hak yolda olsak yeter.

Levhi Mahfuzda olan kalem gizli,

Şol gökleri donatarak doldurur,
Varlıklara ol deyince oldurur.
Yüce Allah Hacere su aratır,
Hazreti İsmaile su buldurur.

Allahın hikmetinden sual olmaz.

Allah bize hayırlı evlat versin,
Ana babaya el kaldıran onmaz.
Atasını dövene sen ne dersin?
Ana babaya el kaldıran onmaz.

Evimizin direği babamızdır,

Aman evleneceğin kıza dikkat et oğul,
Aslı bozuk olanların nesli çürük olur.
Doğrusu şu; sen atanın izinden git oğul,
Aslı bozuk olanların nesli çürük olur.

Sana kimi yazdıysa Yüce Hak önemlidir?

İnsanlar dünyada evlenip gezer,
Sevdiği bir kızı bulduktan sonra.
Altın gibi kalbin olsa ne yazar,
Değeri çok düşük olduktan sonra.

Düşünen ne olacağını bilir,

Allah yoluna gönül veren,
Hakla bizi gözetip gören.
Camiye geldi dokuz eren,
Hep beraber Hakka döndüler.

Önce Hak aşkına bandılar,

Allah’a gönül verenler geldiler,
Mukaddes topraklara yöneldiler.
Bu aşkı her şeyden üstün bildiler,
Sonra Allah için Hacca gittiler.

Allahın emrini görev sayarak,