Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Yürek ateşimi içime attım,
Seni alevleri yutmasın diye.
Sevdayı alıp yüreğine kattım,
Dertlerle perişan etmesin diye.

Sevda çiçeğim solunca ben bittim,

Aşk öyle bir duygu ki inanın,
Aşk insanın gözünü kör eder.
Uzak olursan sıkılır canın,
Aşk insanın gözünü kör eder.

Yersin ama ağzına tat vermez,

Aşkın sırrı nedir,çözümü nasıl?
Bulmayınca olmuyor deli gönül.
Sevda üstüne bu kaçıncı fasıl,
Bilmeyince olmuyor deli gönül.

Sevgi insanın yüreğini yakar,

Fethiye'mizde adı Kargı olan,
Aslı Yörük bir köyümüz var bizim.
Orda toprakları denizi bulan,
Göl kenarında kıyımız var bizim.

Köyün içinden Yürek Çayı akar,

Aşık oldum gurbet ele aşırdı,
Sevgi beni ne hallere düşürdü.
Şu yüreğimi kavurup pişirdi,
Sevdanın ateşi yakıyor beni.

Sevgi ile gönlümün ipi onda,

İneboludan alıp kağnı ile Ankaraya,
Mermi taşıdı Kastamonulu Şerife Bacı.
Sırtında bir kız çocuğu ile yürüdü yaya,
Mermi taşıdı Kastamonulu Şerife Bacı.

Esen rüzgar ile yürüdü dağların çığında,

Benim gönlüm sanki bir bulut gibi,
Sensiz yağmur gibi akar gözyaşım.
Beynim şimşek gibi çakıyor tabi,
Sensiz yağmur gibi akar gözyaşım.

Yürek çiçek açan çalıya benzer,

Biz yüreğimizde imanı kaldırıp şaha,
Sitem değil tevekkül ederiz Allaha.
Bu sözlerin üzerine ne söyleyim daha,
Sitem değil tevekkül ederiz Allaha.

Allaha iman eden kimse asla sıkışmaz,

Aşkınla içim ateş gibi yanar,
Sevda yüreğimde kor olur benim.
Dilim her daim özde seni anar,
Sevgi sözde ahu zar olur benim.

Gurbet yad elinde sesimi kısar,

Uyuduğun yeter gönül kalk artık,
Gafleti bırak sana kırıldım ben.
Dilimle ben bile ayağa kalktık,
Sustuğun yeter sana darıldım ben.

Sabır ile karlı dağları aştım,