Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Yemin edip onlara.
Kılıçlara kınlara,
Er olan düşmanlara,
Meydanlarda top atar.

Kaldırıp kürekleri,

Cömert olan insanı Allah sever,
Cömert olan kimse Hak'ka yakındır.
Cömert kimseyi cümle alem över,
Cömert olan kimse Hak'ka yakındır.

Peygamber bütün her şeyini verdi,

Ben ağlayın demiyorum,
Çok gülmek kalbi öldürür.
Gülenlere yanıyorum,
Çok gülmek kalbi öldürür.

Az olanın yararı var,

Ormandan bir dal kesenin başını keserim,
Diye ferman çıkarmış Fatih Sultan Mehmet Han.
Orman yakan kimseyi acımadan asarım,
Diye ferman çıkarmış Fatih Sultan Mehmet Han.

İnsanlar gidip ormandan sağlıyorlar avı,

Onu Yüce Mevlamız gök yüzüne almıştı,
İsa Peygamber şu anda manevi görevde.
Hak onu peygamberimize ümmet kılmıştı,
İsa Peygamber şu anda manevi görevde.

Ahir zamanda dünyaya geri gelecekti,

Allahım bana öyle sevgi verdin,
Seni ta kalpten imanla severim.
İşte bakıp benim halimi gördün,
Seni ta kalpten imanla severim.

Günahlarımdan utanıyorum ben,

Şu hayatta yaşayıp ecel tasını içti,
Sözde nice canlar geldi nice canlar göçtü.
Şu dünya içinden kimler geldi kimler geçti,
Ben ne insan gördüm, üstünde elbise yoktu,
Ne elbiseler gördüm, içinde insan yoktu.

Dünyada Kırım Türklerinin özde sağ kolu,
Yaşayan destandır Abdul Cemil Kırımoğlu.

O Kırım için yıllarca mücadele verdi,
İnancından dolayı ne işkenceler gördü.

Sevgi gönüllerde yerini alır,
Özümüze öz katar sevgi bizim.
Sevgi yüreklerde yerini bulur,
Özümüze öz katar sevgi bizim.

Sevgiyle gönülde fırtına kopar,

Seksende tutuklanıp hapisleri doldurduk,
Zindanları Medrese-i Yusufiye yaptık.
Bizler işkence ile zulüm görüp çıldırdık,
Zindanları Medrese-i Yusufiye yaptık.

Düşmanlar sevindi bizi zindana koyunca,