Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Konyayı ayakta tutan üç büyük,
Konevi,Mevlana,Şems-i Tebrizi.
Onlar müslümanın gönlüne layık,
Konevi,Mevlana,Şems-i Tebrizi.

Üçünü görenin kalmaz kederi,

Dağlarda ekmekle çökelek yiyip,
Zeytin yuttuğum zamanlar yok şimdi.
Kaval çalarak kepeneği giyip,
Koyun güttüğüm zamanlar yok şimdi.

Eşeğin semerine yükü sarıp,

Ey gönül tasa çekip sakın yanma,
Allahı sevenleri bulsak yeter.
Bir Yunus Emre olamayız amma,
Onun gibi Hak yolda olsak yeter.

Levhi Mahfuzda olan kalem gizli,

Şol gökleri donatarak doldurur,
Varlıklara ol deyince oldurur.
Yüce Allah Hacere su aratır,
Hazreti İsmaile su buldurur.

Allahın hikmetinden sual olmaz.

Sabah erkenden kalkıp ekmek yapar,
Anam yere sofra sererdi bize.
Bazen şipit üstüne şeker seper,
Ekmeğe tere yağ sürerdi bize.

İnsan yer iken kendisinden geçer,

Aman evleneceğin kıza dikkat et oğul,
Aslı bozuk olanların nesli çürük olur.
Doğrusu şu; sen atanın izinden git oğul,
Aslı bozuk olanların nesli çürük olur.

Sana kimi yazdıysa Yüce Hak önemlidir?

Allah bize hayırlı evlat versin,
Ana babaya el kaldıran onmaz.
Atasını dövene sen ne dersin?
Ana babaya el kaldıran onmaz.

Evimizin direği babamızdır,

İnsanlar dünyada evlenip gezer,
Sevdiği bir kızı bulduktan sonra.
Altın gibi kalbin olsa ne yazar,
Değeri çok düşük olduktan sonra.

Düşünen ne olacağını bilir,

Allah yoluna gönül veren,
Hakla bizi gözetip gören.
Camiye geldi dokuz eren,
Hep beraber Hakka döndüler.

Önce Hak aşkına bandılar,

Allah’a gönül verenler geldiler,
Mukaddes topraklara yöneldiler.
Bu aşkı her şeyden üstün bildiler,
Sonra Allah için Hacca gittiler.

Allahın emrini görev sayarak,