Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Allah için olduğu gibi yine,
Hizmet eylemek gayesiyle dine.
Eskiden yiğitler düşman üstüne,
Kılıcı alıp çekince yürürdü.

İnsana gelince İlahi çağrı,

Ahir zamanda dünyamıza gelecek olan,
İsa Peygamber gelmiştir ve görev yapıyor.
Uzun süre Hak emriyle gökyüzünde kalan,
İsa Peygamber gelmiştir ve görev yapıyor.

Müslümana yardım eder ben İsayım demez,

Yürüyüp meydan okusam yıllara,
Çıkışında gurbetin çilesi var.
Yaşlı gözlerle insanın yollara,
Bakışında gurbetin çilesi var.

Uzakta yaşamak gönüle zarar,

Her insanın değişik yapısı var,
İnsanları anlamak gerçekten zor.
Herkesin ayrı gönül kapısı var,
İnsanları anlamak gerçekten zor.

Kimi fark atar size açık ara,

Nebiler nebisi her zaman güler yüzlüydü,
İnsanların en güler yüzlüsü Peygamberdir.
Konuştuğu zaman daima güzel sözlüydü,
İnsanların en güler yüzlüsü Peygamberdir.

Onun takdir edip benimsediği kaderdi,

Hak özünden bize sevgiyi vermiş,
İnsanın sevmesi ne güzel bir şey.
İnsanlar sevgiyle kemale ermiş,
İnsanın sevmesi ne güzel bir şey.

Sevginin gücünü insanlar bilir,

Aşk gönül bağında açan gülse,
Sevgi kalplerde uçan kuşa benzer.
Dil figan ederek öten bülbülse,
Söz bal ile yenilen aşa benzer.

Düşünen tasa ile viran olur,

Oğuz içinde şölen olunup,
Şölenimize gelen bulunup.
Türk töresince destur alınıp,
Aşıklar kopuzunu çalmalı,
Yiğitler çökerek oynamalı.

Konyayı ayakta tutan üç büyük,
Konevi,Mevlana,Şems-i Tebrizi.
Onlar müslümanın gönlüne layık,
Konevi,Mevlana,Şems-i Tebrizi.

Üçünü görenin kalmaz kederi,

Her yağmur kar tanesini havadan,
Yer yüzüne indiren bir melek var.
Yağan yağmuru çekerek ovadan,
Sanki yer altına süzen elek var.

Nedense vücut ısımız sönmüyor,