Bizim oralara bir başka eser rüzgar
Esmek ki sevda sere düşer
Çocuk yaşımın sevdası içimde tüter
Kurban olayım tozuna, toprağına
Dertlerimi alıp nereye gideyim
Hiciv
Gelin ulan itler tek tek
Karı gibi giymen etek
Aslınız kurt değil köpek
Toplandık hep meydanlara
Haykırarak dikiyoruz
Devrimi kör sağırlara
Duyurarak geliyoruz
Kanalları yara yara
Özlemini hayallediğim dünya
Dikenin batarken gülünü sevdim
Gördüğüm kabuslar yalan bir rüya
Meyvesiz ağaçta dalını sevdim
Kucakta sallandı bebek kundağın
Ey acılı İstanbul acılarını
Denize bırak balıklar toplasın
Zeytin dalları yok pınar başında
Koklayacağım yosunlar sararmış
sensiz olmamak için
yastığa düşmeden başım
Senin yokluğunu
kan doldursun
asi damarlarıma
uyansın içim
Ağıt yaktı Kızıldere diyerek
Halkımın Ozanı bu Sinem bacı
Dize, dize yaşayarak, duyarak
Halkımın Ozanı bu Sinem bacı
Dayan halkım dayan diyor türküsü
Ovanın gülü açmassa üzülme
Gel baksana ey Sivasın güzeli
Kara sevdalara düşüp gezinme
Gel baksana ey Sivasın güzeli
Şu deli gönlümde açmaz oldu gül
Aydınlıklar size dar
Karanlıklar olmuş yar
İçinizdedir Şeytan
Sokakta şeytan mı var
Arayan mutlak bulur
Yıllardır gönlümde yaşıyor adın
Adında Nazım var soyunda Hikmet




-
Yusuf Ter
-
Ali Turalı
-
Ali Turalı
Tüm YorumlarKIRBAÇLAMAK DÜNYAYI
İlk bakışta Yusuf Ter’in öyküsü bildik bir serüveni anlatıyor gibi; ücralardaki “bizim köy”lerden birinde doğmuş Ter, yoksulluk ailesiyle birlikte onu yaban ellere savurmuş, hasret, baskı, yoksulluk, çileler üstüne çile O’nu Düş ülkesinin ezgilerine vurmuş, oradan da duygul ...
DOST YUSUF
“Güzel insan Yusuf Ter’e”
Yıllardır hep doğru yazdığım için
Nedendir hep beni suçlarlar Yusuf
Düzenin hilesin sezdiğim için
İdama bizlerden başlarlar Yusuf
Şöyle düşünürüm olan çok acı
Tilkiye vermişler krallık tacı
Bu düzende meyve veren ağacı
DOSTUM YUSUF TER
1970 de Kozanlı’ nın, İmranlı Köyünde Dünyaya gelen Yusuf Ter, küçük yaşta babasının işi gereği İsviçre’nin Basel kentine gider. Bu göç esnasında eğitimini de İlkokul dördüncü sınıfta bırakır bir daha okula devam etmez. Fakat, İlkokulu bile bitiremeyen Yusuf Ter, boş durmaz, ...