Bazen ne kadar anlatırsan anlat,
Senden başka hiç kimse anlamıyor seni
Ve ne kadar çabalarsan
çabala, didin uğraş
kendini yormaktan başka
bir işe yaramıyor
İçimde bir his var ;
Çirkin, kötü,huysuz
Yaşlı bir cadının zehirli elması gibiyim
İçimde bir his var;
Kuşları vurdular bi yerlerde
Herkesten habersiz masum kuşları
Söylesene sevgilim;
Soğudu mu yüreğin,
Kar düştü mü parmak uçlarına
Senin gittigin yerlerde de yağmur var mı
Yoksa günlük güneşlik misin başka aşklara
Geceleri bi sağnak başlıyor ki buralarda
Kıldan ince bir çizgidir sırat köprüsü inan
Zoru yol eden, yolu da zor eden insan insan
O mücevher ki pas tutar mı hiç çamurdan
yüzde şemsi nur eden yine insan insan
Bu günün yarının sahibi Allah
Ne varsa yazgıda ondan eyvallah
Rükuda secdede bil ki inşirah
Her şeyi kafana takma sevdigim
İstanbul gözlerimde ağlıyor bu gece
Boyuna bir sağanak düşüyor yanaklarımdan
Utanıyorum, çökmüş kalmışım kaldırımlara
Arsız bir sokak lambası
gösteriyor yüzümü,
İşte bu adam der gibi
Kabullenmek nedir bilir misin ?
Sen hiç Bir gece yarısı öksüz kaldın mı?
Tarifi mümkün olmayan bir acıyla
Sesin kısılana kadar ağladın mı ?
Ellerin, parmak uçların, kanadı mı ?
Bir sabah uyandığında,
Sana zahmet olmasın diye
Sevilmemeyi hic mesele etmedim kendime.
Aksine, bi yerlerde var olma ihtimalini,
O ihtimalin getirdiği bütün koşulları da sevdim ben
Mahcubiyetim sana yetişememe korkumdan başka hiç bir şey değil.
Keşke bir an sonrasını görebilsem
Hep aynı şarkıda buluyorum
Bu günlerde kendimi
"Sil baştan başlamak gerek bazen"
Öylesine dilime takılmış bir şey de degil
Hani biraz gücüm olsa,
Bu kadar ümidimi yitirmiş olmasam
Biliyor musun ?
Artık aklımın umrumda bile değilsin..
Ne gözlerim gözlerine
Ne ellerim ellerine değmeyecek
Bitti o devir, kapandı o sayfa
Sana yazdığım bütün şiirleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!