Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Hiç bir mevsimin sıcağı
Senin ellerin kadar ısıtmadı beni
Hiç bir mevsimin ayazı da
Yokluğun kadar üsütmedi
Taze tomurcuk bir gül gibisin
Hangi çiçek senin kadar güzel kokabilir ki
Sevdan kadar sağanak değil
Yaz ortası yağmurları bile
Sırılsıklam olmak neymiş öğrendim.
Hasretin kadar yakmıyor hiç bir ateş
Üstelik dokunmanın zitlığına tezat
Gülüşünden bir bahşiş bıraksan
Öpüşünden bir sadaka yanağıma
Seninle ölmeyi şeref saysamda
...



