Aşk Cennet Vaadetmez Şiiri - Yusuf Maral

Üç beş satır bir şey yazmışsın sanki bilerek
Biraz da sitem etmişsin beni unuttun diyerek
Her cümlene teessüf ettim hemde gülerek
Bil ki çıldırıyorum,aklım kurulmuş zemberk
Kokulu zarfına bir de resmini koymuşsun
Resminin yettiğini sana kim söyledi

İnan bana demirden soğuktu,kurşundan ağır
Beni ecelim değil, öldürür bu amansız kahır
Denizler yüz çevirmişken, hangi dağ dayanır
Her adım atışta yüreğim ardımda kalır
Bi'çareyim viraneyim kör kütük naçarım
Ayaklarımın gittiğini sana kim söyledi

Ben sevdama değil ki can kaderime dargınım
Dünya yük olmuş sırtımda işte öyle yorgunum
Yıllar geçmiş gibi üstümden öylesi durgunum
Kağıt gibi dağıldım,belki kalem gibi kırgınım
Kalbimde eskimedi zeren aklım unut dese de
Bu sevdanın bittiğini sana kim söyledi

Ah ayrılık seni şiir beni şair yapmadı mı
En güzel hulyalar kanatlanıp uçmadı mı
Ne demişti şair hani o mehtaplı gecede
Bizi anlatmıştı sanki o an üç beş hecede
Gerçek aşık cefanın türlüsüne razıdır
Aşk ateşte kılınan bir şükür namazıdır
Aşkın cennet vaadettiğini sana kim söyle