Yürü Be Asker Şiiri - Kasım Kobakçı

Kalk ayağa vakit tamamdır asker!
Silahı omuzla çantanı al git.
Tezkere kağıdın cebinde dursun,
Dağları aşarak sılaya dön git.
Ardına bakmadan yürü be asker!
*
Rüzgarı arkana alarak hızlan,
Botlarını bağla adımını at!
Sınır boylarında nöbeti bitir,
Artık sivildeki hayata başla!
Kar kış demeden geç o zor yolları,
Tüfeği teslim et nizamiyeye!
Ananın duasını alarak koş,
Atanın gururu sarsın bedeni!
Vatan borcu bitti hesabı kes at,
Gözünü kırpmadan yürü be asker!
*
Yıllarca bekledin, kucakla günü!
Düşmanı titreten gücünü sakla!
Yılgınlık yasaktır, dimdik dur orda,
Şehit yoldaşına son selamı çak!
Unutma kışlayı, unutma yurdu,
Alnını açık tut, başını dik tut!
Nöbet kulübesi kalsın geride,
"Emir demiri keser" hep hatırla!
Sivil kıyafetle yollara dökül,
Şafağın atıyor yürü be asker!
*
Sılaya varınca havayı çek yut!
Ailene sarıl bekleme artık!
Elindeki kağıt şereftir sana,
Tezkere sevinci yaşa doyunca!
Asla boyun eğme zalim olana!
Sancak nöbetini devret çabucak,
Uzağı yakın et memlekete dön!
Hürriyet senindir yürü be asker!