Yürekten davrandım Şiiri - Mustafa Çeker

Yürekten davrandım diye
Saf sandılar beni
Gözlerimin içine baktıp bakıp
Güldüler arkamdan sessizce
Oysa ben her şeyi biliyordum
Her yalanı, her bakışın ardındaki hesabı
Her dost sözünün içindeki zehri
Gördüm, hissettim, ama sustum
Çünkü bazen bilmek, biliyormuş gibi davranmaktan....
Daha büyük cesarettir
Yüreğim açık kaldı hep , kapıları kitlemedim
Kimi girdi yaralı bıraktı
Kimi girende arkasında iz bıraktı
Yinede kapattım demedim kapılarımı
Gelin dedim içimden tekrar,tekrar
Onlar saf sandılar beni
Acıdım onlara aslında
Kendi karanlıkları da boğulurken
Benim ışığımı saf diye küçümsediler
Yürekten davrandım diye kaybettim sandılar
Oysa ben kendimi kaybetmedim
Sadece bir parça daha uzaklaştım
Uzaklaştıkça anladım, bazı yollar yanlız yürünür
Bazı dostluklar mevsimliktir
Sonbaharda dökülen yapraklar gibi
Rüzgarda savrulup gider
Kalbim aynı yerde,daha sakin,daha bilge
Yürekten sevmeye devam edeceğim yinede
Bu sefer gözlerim açık, kulakların tetikte
Yine safça davranacağım belki de
Bu sefer kendi irademle
Çünkü bilmek yetnez bazen
Yinede yürekten davranmak
En büyük Zafer , en güzel erdemliktir
Ve ben bu zaferimi kimseye bırakmayacağım