Zamanın nehrinde kaybolmuş yarım bir hayat..
Bakışınla yazılmıştı kaderimiz.
Gözlerinin geçtiği yollarda bekliyorum şimdi.
Ama biliyorum, Zaman zalim bir heykel tıraş.
Aşkı mermere çevirip kalbimi kıra kıra parçalıyor.
Keşke bir cümleyle kurtulsaydım bu azaptan.
Şimdi gölgene sarılıyorum geceleri.
İçimde bir ömür bitiyor geceleri.
Dilimde kalmış söylenmemiş en güzel sözler.
Gül goncaları gibi soluyor içimde.
Binlerce seni seviyorum lar boğazımda asılı.
Keşke deselerimle yırtılıyor gecelerim.
Nefes alsam boğuluyorum.
Adını fısıldıyorum yalnızlığa.
Yalnızlık bile bana acıyor.
Ama ruhumda izlerin var hala.
Avuçlarımda eriyen o narin teninin ateşi.
Ve gülüşlerin hala kulağımda çınlıyor.
Bir çaresizlikle gömülüyorum içime.
Her tarafında sen olan kocaman bir çukur.
Doldurulamayan onarılmayan bitmeyen bir acı.
Şimdi bu yangının tam ortasında.
Suskunluğum en büyük feryadım oluyor.
Varsın mermere çevirsin zaman bizi.
Aşkın,o taşa kazınmış en derin sızı.
Seni son bir kez hecelemek için.
Yutkunuyorum bogazımdaki binlerce seni seviyorum,u.
Eğer bu çukur benim sonum olacaksa.
Varsın yokluğunla dolsun içim.
Çünkü sen bir ömür feda edilen.
O, en güzel sızım.
Çünkü sen solsanda. kalbimde
Her daim açan Gül goncamsın.
Gôzlerinle yazılan bu kaderi.
Sensizlikle bitiriyorum.
Ruhumu gölgene emanet edip.
Bu aşka ve sana sessizce veda ediyorum.....
Kayıt Tarihi : 20.05.2026 19:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!