Yüreğim Aşk Dolu Şiiri - Müslüm İnan

YÜREĞİM AŞK DOLU
Yüreğin aşk dolu sanmıştım seni,
Meğer kalbin taşmış, ben bilememişim.
Güldün yüzüme, gönlümü hoş ettin,
Ben bir bakışına ömrümü vermişim.
Sevmeyecektin, neden yaklaştın bana?
İnsan bilmediği yola neden çağrılır?
Bir gönül, bir gönülde yer bulunca,
Artık hiçbir şey eskisi gibi kalır mı?
Bilseydim kalbinin taş olduğunu,
Yaklaşır mıydım sana, söyle?
Ama insan bazen bildiğini değil,
İnanmak istediğini yaşar.
Rüzgâra savurursun saçlarını,
Gözlerin konuşur, dilin susar.
Güzelliğine güvenirsin belki,
Ben bir bakışında kendimi unuturum.
“Kalbin taş,” diyorsun içimden.
Aptal deme bana;
Ben taşın da susmasını bilirim,
Sevdanın da insanı nasıl değiştirdiğini.
Yüreğim aşk dolu...
Belki hasretinden boğulurum,
Belki adını söylemeden yaşarım.
Fakat insan her sevdiğine kavuşamaz;
Bazı sevdalar,
Sadece insanın içinde büyür.
Müslüm İnan'ı unutma.
Bir gün gözümün yaşı kalırsa yüzünde,
Bir gün sesim düşerse aklına,
Beni hasretinle Mecnun'a döndürme.
Bir selam yeter bazen,
Bir kelam da yeter.
Çünkü sevda dediğin şey,
Her zaman kavuşmak değildir;
Bazen bir insanın içinde
Ömür boyu taşıdığı sorudur:
“Sevmeseydin beni,
Neden sevdirdin kendini?”
Belki bir gün sen de seversin.
Belki o gün anlarsın
Kalbin taş olmadığını.
Ama ben çöllerde Mecnun olursam,
Bil ki sebebi aşk değil yalnızca;
Bir insanın, başka bir insanda
Kendini bulup da
Kendini orada kaybetmesidir.
şaiir yazar MÜSLÜM İNAN MÜ