Müslüm İnan Şiirleri - Şair Müslüm İnan

DİVAN
Ol Şeydâ-yı Gül Yanağında
Ol şeydâ-yı gül yanağında mest oldum,
Bir bûse ile dudağında hest oldum.
Gözlerin değince çeşm-i nâçîzime,
Bir lahzada aşkınla ser-mest oldum.

Ellerimi Bırakmasaydın
Ellerim ellerindeyken
bırakıp gittin…
“Önemli değil” demiştin,
oysa içimde
bir ömür eksildi o gün.

Omrüm hazan döker ilk bahar yaz gelince
Yaz ayında temüz sıcağında ümrün gazel döker
Nolür boynün bükme yarim canım yanar ta derinde
Ömrümüz bir karayel bir poyraz geldi geçti
Benimkiler hiç olmadı seninkiler sermaye derdinde
Sen ah ettin ben ah ettim geldi geçti baharımız

güzeliği dillere destan
Eşkiyanın elinde perişan
Ölümdür tek yaşiyan hükümdar
Canına kiymak ister o,an
Eşkiya dokunmadan tenine
Kiymak ister seher gelin canına

Ben bir sıska köylü kızını sevdim.
Seninle tamamlanmak için geldim.
Ölümü düşünme ölüm varsa sen yoksün.
Ve ben seni sevdiğim zaman sen vardın ölüm yoktü
İstedim sende sev beni ölümüne
Nehirler sığmasın yatağına

sömürene güzel yer, içer gezer,
Çilesini çeker fakir fukara neden fakir bunlar!
Adını köylü çifçi işçi koydular...
Çalışır çırpınır su elektirik; gaz.
Fatüralar birikir verirler mahkemeye suçu sabit
Yatar birkaç yıl af çıkar kürtülür dört düvar arasında!

Yaşamak doğarken başlar ölürken biter
Yaşadıkların bir filim hillesi gibi
Yaşamadık,ların yüreğinde feryat figan
Sevginin kenarında berisinde büyüdüm
Bir yanım yaralı bir yanım öksüz
Beklenti,lerim arzularım olmadı

dolan
Sür kervanın uyan oğlüm uyan
Kötü kaderine küser gidersin
Alır satar menfata dayalı
Hızlan oğlüm hızlan halin çok yaman
Dünya çok güzel sana zindan

Gece çok çetin geçti acımasız
Kazasız belasız ufuklara vardık
Sevgilim yapa yalnız
Yol çetin dağ yuksek hava soğuk
Aman vermez gökdere
Zifri karanlık çöktü uzerime

Seni dusüñurken Efkar bastı ilişme bana
Sende beni duşun sevdiğim
Hışmına uğamış çaresizin biriyim
Yollara baka baka gözlerimin ferri kalmadı
Hüzünlendim isyan ederim
Kapanmamış yaralarla doluyim