Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Bu gül açar açmasına da,
Gitmesek te gelmesek te,
Aklım oralarda...
Çardağında asmasında.

Deveci güder deveyi,

Gün çiçeği güneşe aşık
salkım söğüt toprağa
sır/n/aşık bir sar/m/aşık
bütün gün haşır neşir
ve sevişir
sarıldığı her dalla

Sevdalar geldi geçti canı etti perişan
ne Aliler velilerle yaşandı şeref şan
sayende kararmadı ömrüm olduysa rahşan
sen geceme gökyüzü gökyüzüme süreyya

ah yokluğun deletti beni önümde gayya

Çalıp kapısını saba/yı da uyandırmanın seherindeyiz
vakit geçiyor
Mayısla buluşacak birazdan Nisan
onu korumalı yağmurdan
ak bir şemsiye verirsek eline
başını güneşten de

Bak rüzgâr dile geldi
ne söylüyor kulak ver
gitme diyor

aylardan Eylül
günlerden Salı

Sahil bakışlım

Sanma ki adını bir daha anmam
sanma ki unutur bir daha yanmam
öyle bir başıbozuk sevda ki bu
öyle çılgın kah akıllı kah deli

Kaç yama ile yamanmış senin şu çılgın,
Yılgın deli yüreğin?
Bilirmiydin neymiş?
Kılıç kalkmayan söz amanmış...
Varılamayan akıl,bil bakalım neden,
Nasıl bir ummanmış

Şiirlerimde her seferinde ben erkek oluyorum,
Sen dişi, ne hikmetse adın da ya Leyla ya da Elif
Hep şair sanıyorum kendimi rüyalarımda...
Sadece şairlik te değil, hiç bitmeyen bir aşkın eriyim
Kılıç aşkına,
Hep yollardayım,gece gündüz seferiyim.

Kalbimi yıkamak için mi ya rab
kalbimi cilalamak için mi hak
dilimde hep la ilahe illallah
ol kalp uyumadı zikretti seni

la ilahe illallahla pir-i pak

İyi uykular küçüğüm

kaçırdığımız ne vardı neleri ıskalamıştık

Sen bir damlaydın yüzümde buruk bir tebessüm varken gözyaşı olup içime damlayandın bir damlacıktın.