Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Kuruma emi çiçeğim
bu günlerde işler kesat
acemi bir kasapsan elinde kalır masat

havalandırıp toprağını
vitaminler versem sana

Büyü artık

Şu içimizdeki çocuk büyümedi gitti kereta
her yerde o her şeyde hazır nazır
gidi hınzır
bir de şımarık

Bühtan

Kendinden çık
elli metre yürü
sağa dön
sağda bir tandır

Kalemsiz deftersiz kaldığımda
sınava tabi tuttuğun gözlerinle
bu ne amansız yargı

ellerinde fermanım yazılı kağıt
sille tokat sürgüne yollayan bakışlarınla

Es veriyor nehrimizin suları
ve bir ses
eskilerden
eski zamanlardan

terennümde yalçın kayalardan akan çağlayan

Nerde sabah orda akşam
gezer durur bebeğim
sanki bir su damlası
hangi dilden konuşayım ister
annesinin bir tanesi
do-re mi-fa-sol

Demek bu son randevu hiçliğinle
bu son görüşmemiz
bir daha bakmamak dönmemek için
kendine iyi bak diyorsun
orası bana kalmış
bakarım kendime iyi

Sorma
kimim deme nerdeyim deme
en uçtasın
yardasın

el bilse alem bilmez

Sahte duygularla içre içre
dönüp durdular

kendilerine ederken tavaf
af ettiler tenlerini
loştu haneler

Benim başıma yağanlar
kar değil tipidir tipi
uzatsa tutarım ipi

bilirim yar buralıdır
ahu gözü harelidir