Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Haber gönderip duruyorsun
açıkçası sen beni yoruyorsun

şifahen söyle bana
söyle bana unuttuğum ne varsa hatırlat
umurumda mı ister delir istersen tırlat

Gönlüme kilit vurdu aşk'tan anlamaz biri
ben ileri çektikçe o gitti geri geri
görsen adam dersin de içinde bir serseri
ne yapsam da soğumaz içimin kor külleri

kader kancayı bana daha ilk günden taktı

Yeni kararlar aldım
bıraktım sigarayı yaygarayı da bırak kalbim

otur sessizce ağla
her şeyle vedalaşmış gibiydik

Bir randevu bu bir mektubum var
Posta kutunda

Yeni doğan gün gibiyse aşk
Solmaya mahkum gün batımında

Bir gün
bir gün sen de seversen
gör bak bakalım ne imiş sevmek
sen sen ol alma ah-çekin vebalden

bir gün bir yerde bir kadın

Bir kuş olsam diyordum, oldum uçamıyorum
lisan-ı münasiple aşkı yazamıyorum
şu çetrefil hayatı artık çözemiyorum
gözlerim açık kaldı düşe düşemez oldum

yüreğim savaş yeri düşman sinsi bir yılan

Bir şehir kurdum, ecesi sen.
Gündüzü gecesi ben, çalışıp durdum...
Bir dağı yasladım arkasına.
Arkada dağ, önünde bağ
Bahçe.

Duydum ki beni arıyormuşsun aranılmanın sevinci
özleminin burukluğuyla direkten dönen gol gibi
sevincim kursağımda şimdi

ve yetim bir sevdanın göz yaşları inci inci
kimi gözlerin gibi mavi

Biz seninle iki ayrı komşu evin
bacasıyız
duman duman tütüyoruz
seni sardım tütünlere
tiryakinim içiyorum

İki yerde canım demişsin ona
kaçamadın g/özümden
neden sonra fark ettim
sarsıldım gördüğümden
bütüün o tatlı sözler kaç kişiye özelmiş
iyi be güzelmiş