Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

On verdim on aldım
cebim delikmiş meğer
düşmüş mü yolda son on tekliğim
üstü kalmış cebimde
donakaldım

s iz hiç birini beklediniz mi gözleriniz yollarda
e vinizde sakin münzevi bir hayatı yaşarken
v irgüllerle çentiklerle umutvar bir serüveni
t abii herkesin bir beklediği vardır anne baba evladı
a harfiyle ne yazsam ki yalancı aşklardan usanmadık mı
b e,de durup düşüneyim biraz yoksa pe miydi

Eğer ben ölürsem
hesaplaşın geç gelen ecelimle

hesap sorun takvimlerden
çabuk geçen saatlerden
geçmeyen saniyelerden

İçimde bir çiftlik var bir de yöneten kâhya
durgun sakin göl keçiyolu bir çeşme başı
kıpır kıpır heyecan ne bu gönül telâşı
cümleler kelimeler içimde binbir hece

aşksa başlı başına gönlümde tek bir hece

Kutsal emanetler

Derlermiş ki şafakla beraber bir gün aydın filizlenirmiş her sabah
ve doğan her kızın adı Filiz olurmuş

patırtılı bir gülümsemeyle başlarmış güne günahsızlar

Sen de göreceksin bir gün
benim gördüklerimi

sen de duyacaksın
suyun konuştuğunu
ateşin ağladığını

Avare hayallerim sırtımda nasır tuttu
gül muştusu dudağımda münhasır her dem hu der

çok çok eveldi ezeldi
umudun Yusuf'u olmuştum çıkmıştım kuyudan

LERZAN-I ZİYAM
Sen ne zaman gitmeye kalksan
Bildiğim bütün duaları okurdum
Gitmeliyim der adımını atardın ya
Ayağının birİ gider
Biri kalırdı burda

Tozdu Elif,Elif diye yine kar yağdı Ankaraya
Acaba Gülhane parkında ki, ceviz ağacına da,
Kar yağmışmıdır?
Şimdi sorsam kendime,ne alaka?
İstanbulda lodos, Ankara da kar,
Kış kıyamet tam da Ocak ayında belki,

Mezun değilsem de dil ve tarihten
anlyamasam da
cebirden
bilirim
iki kere ikinin
dört ettiğini