Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Siz bana hiç bir durakta rastlamadınız
ben de size

bir durup düşünsem hatırlar mıyım

acaba neydi adınız

Mümkün olsaydı eğer sana gelmek isterdim
tutup ta ellerini doya doya ve tek tek
inan öpmek isterdim narin parmaklarından

Sevda öyle bir sevda ki ocak yıkıp taht deviren
aşık ta bir avcı sanki viran edip kalbe giren

nakış nakış gül yüzünde sevdasının yansıması
ne peri o ne bir melek ayın şavkı parlaması

O gece israfil sur’u üflemiş dediklerine göre
gafil avlanan yerle gök olmuş tek
secdeye kapananların yüzü suyu hürmetine
bir yağmur yağmış ki ne yağmış

sele durmuş gece-görenler olmuş mu bilmem

Kırıp ta kalemimi artık yazmasam seni
içimdeki yangını alevi söndürür mü
dönüp gelişin de yar maziyi döndürür mü
geri gelmez o günler alıp götürdün benden

hicran oldu hep hicran umudu kestim senden

Şimdi gelsem kapını çalsam
beni de saklar mısın
kendimden

ne çare
ben beni nerde olsam bulurum

İçimde bir çiftlik var bir de yöneten kâhya
durgun sakin göl keçiyolu bir çeşme başı
kıpır kıpır heyecan ne bu gönül telâşı
cümleler kelimeler içimde binbir hece

aşksa başlı başına gönlümde tek bir hece

Denizi getirdim evime
yüzme bilmediğimden
deniz yüzdü üzerimde
boğula yazdım

bulutlar getirdim

Dolun/ay bakışlım güneş gözlüm
aşkım

gidip gelip dönüp dolaşıp
sana va(yalva) rıyorum

Tozdu Elif,Elif diye yine kar yağdı Ankaraya
Acaba Gülhane parkında ki, ceviz ağacına da,
Kar yağmışmıdır?
Şimdi sorsam kendime,ne alaka?
İstanbulda lodos, Ankara da kar,
Kış kıyamet tam da Ocak ayında belki,