Yüklü Hesap Şiiri - Kasım Kobakçı

Zihnim bulanıyor dar sokaklarda,
Çatlıyor hücrelerim loş duraklarda,
Tahammül bittiği an deliriyorum,
Sinir kopuyor artık uç bucaklarda.
*
Titrer ellerim kızgın alevlerle,
Beynim zonkluyor çetin darbelerle,
Çileden çıkmamak mümkün mü dersin,
Yıkılır sabrım acı hamlelerle.
*
Gözüm seğirir çıldırış deminde,
Mantık çürüdü aklın zemininde,
Bozuldu sinirler düzelmez asla,
Ruhum boğulur buhran aleminde.
*
Delilik damarım atıyor her an,
Tükendi akıl savrulur toz duman,
Boşluğa düşerim tutunmam imkansız,
Paramparça asabım perişan zaman.
*
Çatık kaşlarım yansıtır cinneti,
Ruhumda taşırım zorlu mihneti,
Patlama noktasında bütün hislerim,
Yaşarım her gün tarifsiz külfeti.
*
Kudurur hücremde asi isyanlar,
Ruhumu tırmalar keskin ziyanlar,
Çığrından çıktı tahammül sınırları,
Zihnimi kemirir pis hezeyanlar.
*
Taştım sonunda sonsuz girdaptan,
Sıyırdım aklımı derin azaptan,
Asabiyet sardı tüm benliğimi,
Kurtulamam artık yüklü hesaptan.